Cuma sabahı denemesi

Zehra: Oh be sonunda inandılar galiba. Artık bu gece rahat uyurum.
Ömer: Aynen.
Zehra: Kanepe nerde?
Ömer: Nasıl ya? Yok mu?
Zehra: Valla yok. Nereye gider koca kanepe?
Ömer: Sorarsak tekrar küstüğümüzü sanırlar.
Zehra: Yerde mi yatcam.
Ömer: Yooo. Koca yatak. Yarısı senin.
Zehra: Daha neler. Seninle aynı yatakta yatmam.
Ömer: Ama daha önce...
Zehra: Asya vardı ortamızda o zaman...
Ömer: Sen bilirsin. Ben kendi yerimdeyim. Yerin hazır.
Zehra: Asla...
Ömer: Napıyorsun kapı dibinde niye koridora bakıyorsun?
Zehra: Merak etme beni görmezler.

Cevriye koridorda gelmektedir.

Zehra hızla cumburlop yatağa dalar.
Ömer: Orda duracaksan şayet onların seni görmemesi gerekiyor. Senin onları değil.
Zehra: Geliyo, umarım girmez. Kapı kitli değil.

Fonda dın dın dın heyecan müziği..

Cevriye dışardan: Çocuklaaar iyi uykularrrr.
Zehra: İyi uykular Cevriyanım..
Ömer: Oh gitti. Kapıyı kitliyim mi?
Zehra gözünü kısıp: Hayrola?
Ömer: Girmesin diye... Ama haklısın gerekte kalmadı...
Zehra: Bu yastık sınır. Geçmeyi sınır ihlali sayarım.
Ömer: İyi tamam..

Sabah
Ömer: Göremiyorum. Bu suratımdaki yele ne ola ki?
Zehra Ömer'in göğsünde uyuya kalmıştır.
Zehra: Uvahhh sabah oldu. Ha? Boynumdaki bu kocaman el? Bak bak sessizce beni izliyor bir de.
Ömer: Ya ne alakası var. Uykunu bölmiyim dedim. Yoksa biliyosun herşey Ayşe için..