Başlık eski ve diziyi tabii zamanında seyrettik... ama şimdi ATV'de oynayan tekrarlardan esinlenerek YT'den tüm bölümleri izlemeye başladım, şu an 42. bölümdeyim.

Zamanında oyuncular için izlemiştim - Uğur Yücel ne yapsa iyi yapar çünkü. Ve tabii aile/mahalle dizisi, insan zevkle izliyor böyle dizileri.

Ama ömrümde bu kadar iletişim bozukluğu dolu bir dizi görmedim - bunun yine farkına vardım. 63 bölümlük dizi, herhalde insanlar doğru dürüst oturup birbirleri ile konuşsalar dizi 5 bölümde tatlıya bağlanırdı.
Tabii o kadar kısa kesmelerine gerek yok ama valla izlerken zaman zaman gına geliyor yani! Genel olarak bu cümlelerle geçiyor:

Meliha: "Allah aşkına!"
Seyhan: "Aliiii!"
Mertcan: "Noluyor abla?'
Eda: "Bilmiyorum ablacım."
Yiğit: "Yaaaa dayı!!!"
Samim: "Yiğit, kardeşlerini al ve gidip yatın."
Halim: "Cumali, ben çıkıyorum, dükkan sana emanet."
Meliha: "Samiiiim?!"
Seyhan: "Ya abla!"
Cabbar ağa: "Hadi yahu, acıktım!"
Seyan: "Üstüme gelme abla!"

vs. vb.

Yani gerçekten bir diziyi izlerken hayatımda ilk defa o kadar çok sinirlendimki içimden karakterlere bağırasım, onları tokatlıyayım geldi! :)
Bir kere doğru dürüst, düzgün ve üç kelimeden uzun bir cümle söyleseler, iş bitecek yani.

Onun dışında bir de bu çocuksu kıskançlıklar... yok o onun elini tuttu, yok bu bunun gözüne baktı, yok o arabasını yaptırdı... dizi 2008-2009'dan, ama maşallah sanki 60lı yıllarada yaşıyor karakterler.


Buna rağmen halan izliyorum ve zamanında da izlemiştik. Yani aslında biraz daha dikkatli olsalardı ve herşeyi böyle sakız gibi çekip uzatmasalardı, dizi çok çok daha iyi olabilirdi - ve mesala İkinci Bahar gibi efsane olma şansı vardı.