Sayfa 1/7 12345 ... SonSon
32 sonuçtan 1 ile 5 arası

Konu: Marcello Mastroianni

  1. #1
    Durum:
    Çevrimdışı
    glin - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Yönetmen
    Üyelik tarihi
    28.04.2007
    Yer
    3+1
    Mesajlar
    14,066
    Konular
    147
    Verdiği Beğeni
    0

    Aldığı Beğeni: 0

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart Marcello Mastroianni


    Marcello Vincenzo Domenico Mastroianni, (d. 28 Eylül 1924, Fontana Liri – ö. 19 Aralık 1996, Paris) dünyaca tanınan İtalyan aktör.
    Ciociaria’nın küçük bir köyü olan Fontana Liri’de doğan Mastroianni Torino ve Roma’da büyüdü. 1938-1943 yılları arasında birçok tiyatro oyununda küçük roller aldı. II. Dünya Savaşı sırasında çalışmaları kesintiye uğradı, bir Nazi hapishanesinde bir süre kaldı ama kaçmayı başararak Venedik’te saklandı.
    Savaştan sonra Centro Universitario Teatrale' de çalışmaya başladı. Orada tanıştığı yönetmen Luchino Visconti, yönettiği bir oyunda (İhtiras Tramvayı) Mastroianni’ye rol verdi. Bu oyun sırasında Federico Fellini’nin eşi olan oyuncu Giulietta Masina ile tanışması kariyerinde önemli bir dönüm noktası oldu.
    1945’te oyunculuk dersleri alarak sinema endüstrisinde çalışmaya başladı. İlk filmi olan ve Victor Hugo'nun romanından uyarlanan I miserabili (Sefiller), 1948 yılında gösterime çıktı.
    1955 yılına kadar filmlerde küçük ve ikinci dereceden roller üstlendi. Ama her türlü role uyabilme kapasitesi ile kısa zamanda baş rollere çıkmaya ve ünlü yönetmenlerle çalışmaya başladı. Vicconti’nin Beyaz Geceler filminde başrolü üstlendi. 1960’ta çevrilen, Federico Fellini’nin yönetmenliğini yaptığı ve kısa zamanda kült film haline gelen La dolce vita (Tatlı Hayat), ömrünün sonuna kadar peşini bırakmayacak olan Latin Âşık yakıştırmasının doğmasına neden oldu. Ama Marcello, komediden politik filmlere ve dramlara her türlü rolde inandırıcı portreler çizdi.
    İtalya’nın hemen hemen bütün büyük yönetmenlerinin filmlerinde yer alan oyuncu, 1985’ten itibaren daha çok yabancı yönetmenlerle çalışmaya başladı. Yunanlı Theo Angelopoulos, Rus Nikita Mikhalkov, Fransız Bertrand Blier ve Agnès Varda ABDli Robert Altman, İspanyol Raoul Ruiz, Portekizli Manoel de Oliveira ile filmler yaptı.
    İtalyan tiyatro oyuncusu Flora Carabella ile 1948’de yaptığı evlilikten 1951 yılında doğan kızı Barbara, sinema sektöründe kostüm dalında çalışmayı seçti. Marco Ferreri’nin Lisa filminde tanıştığı Fransız oyuncu Catherine Deneuve ile ilişkisinden 1972 yılında doğan kızı Chiara ise bir oyuncu. Chiara, babasının son filmleri olan Les Yeux noirs (Siyah Gözler) ve Trois vies et une seule mort'da onunla birlikte rol aldı.
    Marcello Mastroianni pankreas kanseri sonucu 19 Aralık 1996’da Noel’den beş gün önce Paris’te öldü.
    Ödülleri
    1963 Divorzio all’italiana (İtalyan usulü boşanma) ile BAFTA uluslararası en iyi aktör ödülü,
    1964 Ieri, Oggi, Domani (Dün, Bugün, Yarın) ile BAFTA uluslararası en iyi aktör ödülü,
    1970 Dramma della gelosia ile Cannes en iyi oyuncu ödülü,
    1987 Oci ciornie ile Cannes en iyi oyuncu ödülü,
    1995 Cannes Altın kamera onur ödülü,
    1963, 1978 ve 1988’de üç kez Oscar en iyi oyuncu adaylığı.
    Filmleri [değiştir]Una domenica d'agosto (Bir ağustos pazarı ) - Luciano Emmer (1949)
    Cuori sul mare - Giorgio Bianchi (1949)
    Vita da cani - Steno, Mario Monicelli (1950)
    Contro la legge - Flavio Calzavara (1950)
    Parigi è sempre Parigi - Luciano Emmer (1951)
    Cinque mamme ed una culla - Passaporto per l'oriente - Montgomery Tully, Romolo Marcellini (1951)
    Sensualità - Clemente Fracassi (1951)
    L'eterna catena - Anton Giulio Majano (1951)
    Viale della speranza - Dino Risi (1952)
    Tragico ritorno - Pier Luigi Faraldo (1952)
    Penne nere - Oreste Biancoli (1952)
    Le ragazze di Piazza di Spagna - Luciano Emmer (1952)
    Non è mai troppo tardi - Filippo Walter Ratti (1953)
    Lulù - Fernando Cerchio (1953)
    Febbre di vivere - Claudio Gora (1953)
    Giorni d'amore - Giuseppe De Santis (1954)
    La principessa delle Canarie - Paolo Moffa (1954)
    Cronache di poveri amanti - Carlo Lizzani (1954)
    Schiava del peccato - Raffaello Matarazzo (1954)
    Tempi nostri - Zibaldone N.2 - Alessandro Blasetti (1954)
    Tam tam Mayumbe - Gian Gaspare Napolitano (1955)
    Il bigamo - Luciano Emmer (1955)
    La bella mugnaia - Mario Camerini (1955)
    Peccato che sia una canaglia - Alessandro Blasetti (1955)
    La fortuna di essere donna - Alessandro Blasetti (1956)
    Il momento più bello - Glauco Pellegrini (1956)
    Il medico e lo steegone - Mario Monicelli (1957)
    Le notti bianche (Beyaz Geceler ) - Luchino Visconti (1957)
    Padri e figli - Mario Monicelli (1957)
    La ragazza della salina - Frantisek Cap (1957)
    Un ettaro di cielo - Aglauco Casadio (1957)
    Amore e guai - Angelo Dorigo(1958)
    I soliti ignoti (Toto gangster ) - Mario Monicelli (1958)
    Tutti innamorati - Giuseppe Orlandini (1958)
    Racconti d'estate - Gianni Franciolini (1958)
    Ferdinando I, re di Napoli - Gianni Franciolini (1959)
    Il nemico di mia moglie - Il marito bello - Gianni Puccini (1959)
    Adua e le compagne - Antonio Pietrangeli (1960)
    La dolce vita (Tatlı hayat )- Federico Fellini (1960)
    Il bell'Antonio (Acı nikah ) - Mauro Bolognini (1960)
    Atto d'accusa - Giacomo Gentilomo (1960)
    L'assassino - Elio Petri (1960)
    La notte (Gece) - Michelangelo Antonioni (1960)
    Vita privata (Gizli hayat ) - Louis Malle (1961)
    Fantasmi a Roma - Antonio Pietrangeli (1961)
    8 e ½ (Sekizbuçuk) - Federico Fellini (1962)
    Divorzio all'italiana (İtalyan usulü boşanma ) - Pietro Germi (1962)
    Cronaca familiare - Valerio Zurlini (1962)
    I compagni - Mario Monicelli (1963)
    Ieri, Oggi, Domani (Dün, Bugün, Yarın ) Vittorio De Sica (1963)
    Matrimonio all'italiana (İtalyan usulü evlenme ) - Vittorio De Sica (1964)
    Oggi, domani e dopodomani - Luciano Salce, Marco Ferreri, Eduardo De Filippo (1965)
    Io, io, io... e gli altri (Kadınlara inanmam ) - Alessandro Blasetti (1965)
    La decima vittima - Elio Petri (1965)
    Casanova '70 (Kazanova 70) - Mario Monicelli (1965)
    Break-up - Marco Ferreri (1965)
    Spara forte, più forte... non capisco! - Eduardo De Filippo (1966)
    Lo straniero - Luchino Visconti (1967)
    Amanti - Vittorio De Sica (1968)
    Diamanti a colazione - Christopher Morahan (1968)
    La legge - Jules Dassin (1968)
    I Girasoli - Vittorio De Sica (1969)
    Scipione detto anche l'africano - Luigi Magni (1970)
    Leone l'ultimo (Sonuncu Leo)- John Boorman (1970)
    Dramma della gelosia - tutti i particolari in cronaca (Kıskançlık dramı ) - Ettore Scola (1970)
    Giochi particolari - Franco Indovina (1971)
    Permette? Rocco Papaleo - Ettore Scola (1971)
    La moglie del prete (Benimle evlenir misin? ) - Dino Risi (1971)
    ...Correva l'anno di grazia 1870 - Alfredo Giannetti (1971)
    La cagna - Marco Ferreri (1972)
    Che? - Roman Polanski (1972)
    Tempo d'amore - Nadine Marquand Trintignant (1972)
    Rappresaglia - George Pan Cosmatos (1973)
    Mordi e fuggi - Dino Risi (1973)
    La grande abbuffata - Marco Ferreri (1973)
    Allonsanfan - Paolo ve Vittorio Taviani (1974)
    Non toccare la donna bianca - Marco Ferreri (1974)
    La pupa del gangster - Giorgio Capitani (1974)
    Per le antiche scale - Mauro Bolognini (1975)
    Niente di grave: suo marito è incinto - Jacques Demy (1975)
    L'idolo della città - Yves Robert (1975)
    La donna della domenica - Luigi Comencini (1975)
    Todo modo - Elio Petri (1975)
    Signore e signori, buonanotte - Luigi Comencini, Mario Monicelli, Nanni Loy, Ettore Scola, Luigi Magni (1976)
    Culastrisce nobile veneziano - Flavio Mogherini (1976)
    Mogliamante - Marco Vicario (1977)
    Una giornata particolare (Özel bir gün) - Ettore Scola (1977)
    Doppio delitto - Steno (1977)
    L'ingorgo - Una storia impossibile - Luigi Comencini (1978)
    Ciao maschio - Marco Ferreri (1978)
    Così come come sei - Alberto Lattuada (1978)
    Fatto di sangue fra due uomini per causa di una vedova, si sospettano moventi politici - Lina Wertmüller (1978)
    Giallo napoletano - Sergio Corbucci (1979)
    La città delle donne (Kadınlar kenti ) - Federico Fellini (1980)
    La terrazza (Teras ) - Ettore Scola (1980)
    Fantasma d'amore - Dino Risi (1981)
    La pelle - Liliana Cavani (1981)
    Oltre la porta - Liliana Cavani (1982)
    Il mondo nuovo - Ettore Scola (1982)
    Gabriela - Bruno Barreto (1982)
    Storia di Piera - Marco Ferreri (1983)
    L'armata ritorna - Luciano Tovoli (1983)
    Enrico IV - Marco Bellocchio (1984)
    Le due vite di Mattia Pascal - Mario Monicelli (1985)
    Ginger e Fred (Ginger ve Fred ) - Federico Fellini (1985)
    Maccheroni - Ettore Scola (1985)
    I soliti ignoti vent'anni dopo - Armando Todini (1985)
    Il volo - Theo Angelopulous (1986)
    Oci ciornie - Nikita Mikhalkov (1987)
    Miss Arizona - Pal Sandor (1987)
    Intervista - Federico Fellini (1987)
    Splendor - Ettore Scola (1989)
    Che ora é - Ettore Scola (1989)
    Cin Cin - Gene Saks (1990)
    Stanno tutti bene (Herkesin keyfi yerinde ) - Giuseppe Tornatore (1990)
    Verso sera - Francesca Archibugi (1990)
    Il ladro di ragazzi - Christian De Chalonge (1990)
    Il passo sospeso della cicogna - Theo Angelopulous (1991)
    Di questo non si parla - Maria Luisa Bemberg (1992)
    La vedova americana - Beeban Kidron (1992)
    Uno, due, tre, stella! - Bertrand Blier (1993)
    Prêt-à-Porter (Hazır giyim ) - Robert Altman (1994)
    Le cento e una notte - Agnès Varda (1995)
    Sostiene Pereira - Roberto Faenza (1995)
    Tre vite e una sola morte - Raoul Ruiz (1996)
    Viaggio al principio del mondo - Manoel de Oliveira (1997)


  2. #2
    Durum:
    Çevrimdışı
    aşk_bu - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Yönetmen
    Üyelik tarihi
    13.06.2006
    Yer
    Diyarbakır
    Mesajlar
    22,320
    Konular
    57
    Verdiği Beğeni
    0

    Aldığı Beğeni: 0

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart

    28 Eylül 1924'te İtalya'da, Roma'ya 50 kilometre mesafedeki Fontana Lori'de doğan Mastroianni, okuldan ayrıldıktan sonra babasının marangoz dükkânında çalıştı. Savaş sırasında kapatıldığı Nazi çalışma kampından kaçınca bir süre Venedik'te bir çatı katında saklandı. Önce ekonomi ve ticaret, ardından Roma Üniversitesi'nde tiyatro eğitimi aldı, üniversite sponsorluğunda bir tiyatro grubuna girdi. 1944 yılında Roma'daki Eagle Lion Films şirketinde veznedar olarak çalışmaya başladı.
    1940'ların başlarında bazı filmlerde figüran olarak yer alan Mastroianni, 1947'de ilk filmi " I Miserabili / Sefiller "de oynadıktan bir yıl sonra, amatör bir oyuncu olarak " Angelica " oyunuyla sahneye çıktı ve şans kapısını çaldı. Luchino Visconti'nin Quirino tiyatrosuna katılması için davet aldı. Bu arada film çevirmeyi de sürdürdü, bir dizi " pembeye boyanmış gerçekçi film "de oynadı. İlk kez, Visconti'nin " Le notti bianche / Beyaz Geceler "iyle (1957) dikkat çekti.
    1960 yılında Fellini'nin " La Dolce Vita / Tatlı Hayat "ı ( 1960 ) ile adını ülkesi dışında duyurmayı başardı. Filmdeki görmüş geçirmiş, coşkuları kırılmış gazeteci rolü, onu uluslararası alanda üne kavuşturdu. Ondan sonra da " Otto e Mezzo / Sekiz Buçuk "tan (1963) " Intervista "ya (1987) kadar ünlü yönetmenin baş kahramanı ve sözcüsü olmayı sürdürdü. Fellini'nin yanısıra, Luchino Visconti, Michelangelo Antonioni ve Vittorio De Sica gibi kalburüstü yönetmenlerle çalıştı ve savaş sonrası İtalyan sinemasının evrimini tek başına simgeler hale geldi. Hem komedyen, hem dramatik aktör olarak çizdiği geniş yelpazeyle alışılmadık zenginlikte bir kişilik yarattı. Hem Latin âşığın, hem de acı çeken modern erkeğin temsilcisi oldu.
    Mastroianni, " Divorzio all'Italiana / İtalyan Usulü Boşanma "dan (1962) Visconti'nin yönettiği Albert Camus uyarlaması " Lo Straniero / Yabancı "ya kadar 1960'lı yıllara damgasını vurdu. Daha sonra, " Allonsanfan " (1975), " Gabriela " (1983) ve " Oci Ciornie / Siyah Gözler "deki (1987) orta yaşlı tiplemeleriyle de çekiciliğini korudu. İngilizce'yi geç öğrendiği için ilk Hollywood filmi " Used People "ı ancak 1993 yılında çekti. Son (ve üçüncü) Hollywood filmi de, bir kez daha Sophia Loren'le biraraya geldiği, Robert Altman'ın " Hazır Giyim / Prêt-à-Porter "si (1994) oldu.
    Marcello Mastroianni elli yılı aşan meslek hayatında, 100'ü aşkın film çevirdi. Beyazperdede en başarılı rol ortağı, 13 filmde birlikte oynadığı, döneminin aynı derecede büyük starı Sophia Loren oldu. Mastroianni yakışıklı Latin erkek fiziği ve aralarında Claudia Cardinale, Ursula Andress ve Brigitte Bardot'nun da bulunduğu güzel rol arkadaşlarıyla, dünyanın her yerindeki izleyiciler için kibar Avrupalı âşığın temsilcisiydi.1950 yılında Flora Carabella ile evlenen ve ondan bir kızı olan aktör, karısından hiç boşanmadıysa da, beyazperdede çizdiği Latin âşık imajını hayata geçirerek birçok evlilik dışı aşk yaşadı. Catherine Deneuve'den olan kızı Chiara ile 1996 yılında beyazperdeye de aktarılan bir oyunda aynı sahneyi paylaştı: "Üç Hayat ve Tek Bir Ölüm / Trois Vies et Un Seul Mort".

    Büyük aktör, bir numaralı Latin âşık olmakla yetinmedi, bu stereotipi yalanlayan çok geniş bir karakterler galerisi yarattı. Bir süre sonra ıstırap içindeki modern, entellektüel Avrupalı tipleri oynamak için akla ilk gelen isim oldu. Aralarında iki İngiliz Akademisi Ödülü (" İtalyan Usulü Boşanma "; " Ieri, Oggi e Domani / Dün, Bugün, Yarın "), iki New York Film Eleştirmenleri Ödülü (" I Compagni / Yoldaşlar ", " Dramma della Gelosia : Tutti i Particolari in Cronaca / Kıskançlığın Dramı "), iki Cannes Film Festivali Ödülü'nün de (" Kıskançlığın Dramı ", " Siyah Gözler ") bulunduğu birçok ödül aldı.
    Son filmlerinden biri olan " Un, Deux, Trois Soleil / Aya Maya Kumpanya " ile Venedik Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncu seçildi. Üç kez Oscar'a aday oldu (İtalyan Usulü Boşanma, Özel Bir Gün, Siyah Gözler). 1998'de Avrupa Film Akademisi ona Felix Yaşam Boyu Başarı Ödülü'nü sundu. İki yıl sonra da Venedik Film Festivali'nin verdiği özel Altın Aslan'ı Fellini'nin elinden aldı.
    Mastroianni, 19 Aralık 1996'da, Paris'te kanserden öldü. 72 yaşındaydı, ardında benzersiz bir meslek hayatı bırakmıştı. Üç gün sonra Roma'da toprağa verildi. Cenazesinde politikacılar ve oyuncular konuşmalar yaptı ve binlerce kişi töreni Venedik Meydanı'ndaki dev bir ekrandan izledi. İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı'nın 14 - 29 Nisan tarihleri arasında düzenleyeceği 20. Uluslararası İstanbul Film Festivali, " Düşlerin Mayası " adlı bölümünde Marcello Mastroianni'yi çeşitli dönemlerinden 14 filmle anıyor: " Peccato che sia una Canaglia / Ne Yazık ki Yosmanın Teki "(Alessandro Blasetti, 1954), " Le Notti Bianche / Beyaz Geceler " (Luchino Visconti, 1957), " Il Bell'Antonio / Acı Aşk " (Mauro Bolognini, 1960), " La Dolce Vita / Tatlı Hayat " (Federico Fellini, 1960), " La Notte / Gece " (Michelangelo Antonioni, 1961), " Divorzio all'Italiana / İtalyan Usulü Boşanma " (Pietro Germi, 1961), " Otto e Mezzo / Sekiz Buçuk " (Federico Fellini, 1963), " Matrimonio all'Italiana / İtalyan Usulü Evlilik " (Vittorio De Sica, 1964), " Una Giornata Particulare / Özel Bir Gün " (Ettore Scola, 1977), " Enrico IV / IV. Henry " (Marco Bellochio, 1984), " Ginger e Fred / Ginger ve Fred " (Federico Fellini, 1985), " Che ora e ? / Saat Kaç? " ( Ettore Scola, 1989 ), " Sostiene Pereira / Pereira Diyor ki " ( Roberto Faenza, 1995 ), " Mi Ricardo, Si Io Mi Ricardo / Hatırlıyorum, Evet Hatırlıyorum " (Anna Maria Tato, )1997).

    bigglook

  3. #3
    Durum:
    Çevrimdışı
    aşk_bu - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Yönetmen
    Üyelik tarihi
    13.06.2006
    Yer
    Diyarbakır
    Mesajlar
    22,320
    Konular
    57
    Verdiği Beğeni
    0

    Aldığı Beğeni: 0

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart

    La Dolce Vita / Tatlı Hayat

    Yönetmen-Federico Fellini
    Oyuncular-Marcello Mastroianni ,Anita Ekberg ,Anouk Aimée ,Yvonne Furneaux
    Süre-174'
    Yapım Yılı-1960
    Dil-İtalyanca
    Türü-Komedi

    "La Dolce Vita", Roma şehir yaşantısının modern yozluğunu ve sofistike ahlak çöküntüsünü yüksek sosyetenin peşinde koşan bir gazetecinin gözünden anlatır. Genç gazeteci Marcello Rubini gerçek bir eser yaratmanın düşüyle yaşar; ancak çalıştığı bulvar gazetesinin ona sağladığı para ve prestijden de vazgeçemez. Günlerini Roma'nın en şık caddesi Via Veneto'da, bir sonraki skandalın peşinde koşarak geçirir.
    Filmde Marcello'nun yedi günü ve gecesini, birlikte olduğu farklı kadınlarla ilişkilerini, arka planda 1960'ların gençlik ve heyecanıyla kaynayan Roma sokakları ve sosyete yaşantısından kesitlerle izleriz. Marcello seks, içki, partiler ve alemlerle dolu bir dünyada savrulurken bile aslında haz almadığı bu "tatlı hayat"ı sonuna kadar yaşamaya devam eder. Onunki ruhsuz ve heyecansız bir varoluştur.

    İtalyan sinemasının ilk 3,5 saatlik filmi olan "Tatlı Hayat" gösterime girmesiyle birlikte büyük skandallara ve polemiklere yol açmış, Vatikan tarafından yasaklanmaya çalışılmış, halk tarafından kucaklanmıştır.
    Fellini "Tatlı Hayat"ı yaratırken hiçbir ahlaki ya da eleştirel kaygı taşımadığını, tek amacının şartlara rağmen yaşamın kendine özgü, yumuşak bir akışı olduğunu anlatmaya çalıştığını söylemiştir. Başka bir deyişle, eleştirmenleri ve gazetecileri hayal kırıklığına uğratma pahasına da olsa, bilinçli bir ironi sergilememiş ve tatlı hayattan çok hayatın tatlılığından bahsetmek istemiştir.
    Fellini, "Tatlı Hayat" filmiyle hem ticari hem de sanatsal başarı kazanmıştır. Film, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ve New York Film Eleştirmenleri Birliği'nin En İyi Yabancı Film ödüllerine layık görülmüş, En İyi Kostüm dalında Oscar Ödülü almıştır.

    sinefan

  4. #4
    Durum:
    Çevrimdışı
    glin - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Yönetmen
    Üyelik tarihi
    28.04.2007
    Yer
    3+1
    Mesajlar
    14,066
    Konular
    147
    Verdiği Beğeni
    0

    Aldığı Beğeni: 0

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Wink

    Yazılar ve resimler için teşekkürler Aşk_bu.Ellerine sağlık.

    Stil İkonu: Marcello Mastroianni
    Neden bir stil ikonu?

    Giysilerinde her zaman detaycı, renkli ama ciddi bir yan var. Onun için renklerin uyumu ve bir kıyafetin üstüne tam oturması çok önemli. Her şey doğru yerde olduğu zaman tam bir moda ilahı olabilirsiniz. İtalyanlar işte bu yüzden en büyük stil ikonları olarak onu görmektedirler.
    Marcello Mastroianni giyim tarzıyla kusursuz bir Sicilyalıdır. Oynadığı filmlerde ise hep kendi seçtiği özel kıyafetlerle setlerde bulunmuştur. La Dolce Vita, Pret-a-Porter filmlerini izlerseniz tam anlatmak istediğimizi anlayabilirsiniz. Klasik siyah bir takım elbise, içine beyaz Fransız manşetli bir gömlek ve siyah kravat onun vazgeçilmezleri arasındadır. Özellikle takım elbiselerini terzilere diktirir. Federico Fellini'nin Otto e mezzo filminde giydiği bu kıyafet ve siyah çerçeveli gözlük o seneye damgasını vurmuştur.













  5. #5
    Durum:
    Çevrimdışı
    spooks - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Yönetmen
    Üyelik tarihi
    03.05.2007
    Yer
    3+1
    Mesajlar
    18,067
    Konular
    92
    Verdiği Beğeni
    0

    Aldığı Beğeni: 0

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart

    başlık ve eklenenler için teşekkürler:img-wink:



Sayfa 1/7 12345 ... SonSon

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Şu an 1 kullanıcı var. (0 üye ve 1 konuk)

Bu Konudaki Etiketler

Yer imleri

Yer imleri

Yetkileriniz

  • Konu Açma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •  

LinkBacks Enabled by vBSEO 3.6.1 © 2011, Crawlability, Inc.