Sayfa 1/2 12 SonSon
8 sonuçtan 1 ile 5 arası

Konu: Ulan İstanbul - Senaryolar

  1. #1
    Durum:
    Çevrimdışı
    NATY&FACU - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Emektar
    Üyelik tarihi
    01.08.2006
    Yer
    M. KEMAL ATATÜRK
    Mesajlar
    57,786
    Konular
    762
    Verdiği Beğeni
    110

    Aldığı Beğeni: 40

    Bahsedilme
    27 Mesaj

    Standart Ulan İstanbul - Senaryolar

    Dizi ile ilgili senaryolarınızı bu başlıkta paylaşabilirsiniz.

  2. #2
    Durum:
    Çevrimdışı
    (.:NuR:.) - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Yardımcı Yönetmen
    Üyelik tarihi
    18.03.2007
    Yer
    karlosnevizade.
    Mesajlar
    2,405
    Konular
    1
    Verdiği Beğeni
    0

    Aldığı Beğeni: 22

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart



    arkadaşlar,kim vuruldu kim kaldı diye baya kafa patlattık,ben de içimden geçen hayali yazmak istedim.. Tek bir bölümlük bir senaryo..
    uzun zamandır yazmamıştım,umarım çok kötü olmamıştır..
    okuyup beğenen,beğenmeyen herkesten yorum rica edicem.. :icon_whis



    -ÖMRÜMÜN SONUNA KADAR-



    Uzun uzun düşünceleriyle baş başa oturuyor Yaren. Karşısında Nevizade Dedesi..Sıkıntıların içinden çıkamıyor bir türlü..Kandemir ve Doğan’ın kaçırılmış olmasının verdiği üzüntüyle yalnızca dalıyor düşüncelere..Yüreğinde birçok duyguyu barındırıyor o an;korku,endişe,çaresizlik,hüzün..Ne yapacaklarını bilememenin verdiği korku kaplamışken tüm bedeninin sıkıntıların içinden çekip çıkaran sesi duyuyor..Karlos’un sesini..

    “Yaren’im..! Napıyorsun burada tek başına? “

    Hüzün dolu gözleriyle kocaman gülümsüyor Karlos’a Yaren.. Hem hüznü hem aşkı yaşatıyor gözlerinde..

    “Niye tek başıma olayım Oğlum? Dedemiz buradaya işte..Senin gibi ben de onunla oturuyorum..” diyor ve gülümsüyor Yaren..

    Yaren’in yanına oturuyor Karlos.. “Sanki ağlamacılık mı yapmışız biraz he? Ne bu gözler,ne bu yaşlar?” diyor ve elleriyle Yaren’in yanaklarından akmış yaşları siliyor..

    “Kando Abi’yi , Dodo’yu nasıl kurtarıcaz biz Karlos be.. Köşeye sıkıştık kaldık,bir şey yapamıyoruz.. Biz kurtarana kadar çok geç olmasın sonra..”
    Endişesi daha da artıyor Yaren’in..

    Karlos dayanamıyor sevdiğinin üzülmesine.. Kendi korkusunu içine atıp neşelendirmeye çalışıyor ortamı.. “Aa Yaren..! Şimdi ayıp ediyorsun ama..Bizim elimizden kim kurtulduki Vahit denen o şerefsiz kurtulsun..? Sen merak etme,kurtarıcaz Kando Abimizi de Dodo’yu da..”

    “Kurtarıcaz değil mi Karlos?”

    “Sana söz,kurtarıcaz Yaren’im..” diyor ve güzelce gülümserken Yaren’de başını Karlos’un omuzlarına yaslıyor..

    Ferdi,Derya,Bahadır,Karlos ve Yaren sabahı zor ediyorlar. Kimse uyuyamıyor,sadece düşüncelere dalmış kurtarma planı hazırlamaya çalışıyorlar bütün gece..

    Sonunda buldukları plan için işe koyulmaya hazırlanıyor tüm ekip.. Hepsinin içindeki kocaman umutla yeni gün başlıyor.

    “Hop! Hadi bakalım Nevizadeler..! Toparlanın, kendinize gelin bir,Kandemir Abi’nin ekibiyiz biz, neler başardık bunu da başarırız..! Bahadır,anlat ağabeycim planı son kez..” diyor Karlos..

    Bahadır anlatmaya başlıyor planı..”Şimdi Vahit Akça’yı arıyoruz. Görüntülerin elimizde yedekleri olduğunu ve eğer Kandemir Abi’yi ve Dodo’yu bırakmazsa görüntülerin hemen internete ve polise gideceğini söylüyoruz..”

    “Peki ya inanmazsa elimizde görüntülerin olmadığına..?” diyor Derya..

    “İnanacak..İnanmaktan başka çaresi yok..Ha inanmadı mı bizde bir yerden yollamaya başlarız..Mesela Ada’ya yollarız..İnanmama gibi bir seçeneği kalmaz..” diye devam ediyor Ferdi..

    “Buluşma yerine biz görüntülerle,Vahit Akça’da Kando Abi ve Dodo ile gelecek..Değiş-tokuş yaptıktan sonra bir aksilik olursa Bahadır’ın minübüse kurdu sistemle polis sirenleri çalmaya başlayacak ve Vahit ile çetesi topuklayacak..”

    “Aynen öyle Kuzen..!” diye onaylıyor Ferdi Karlos’u..

    “Of ağabeyler be..! Bir aksilik çıkmadan halletsek şu işi..” Endişeleniyor Yaren..

    “Evet Yaren ya..Eğer bir aksilik olursa yandık demektir..Elimizde başka plan da yok..” diye devam ediyor Derya..

    “Hadi hadi artık işe koyulma zamanı..! Bu akşam Kando Abi ve Dodo yanımızda olacak,başka çaremiz yok..!” Ferdi’nin sözünden sonra herkes plan için harekete geçiyor..

    Hep birlikte çin lokantasındaki ofise geçen ekip planın ilk aşamasını uygulamaya koyuluyor..Elindeki telefonda Vahit Akça’nın numarasını çeviren Karlos,şartlarını ortaya koyuyor ve istediklerini anlatıyor. Görüntüleri almaktan başka çaresi olmayan Vahit teklifi kabul etmek zorunda kalıyor..Buluşma yeri Vahit’e tuzak kurulan av yeri oluyor yine..Heyecan dolu bekleyiş böylece başlıyor..

    Elindeki telefonu kapatıp Ferdi’nin yanına geliyor Derya..Yüzünden düşen bin parça.. Oturuyor sandalyeye mutsuzca..

    “Ceyhun muydu arayan..?”

    “Evet Ceyhun..Sanki az derdimiz varmış gibi bir de Ceyhun arıyor,yemeğe gitmek istiyor..”

    “Yemek mi,ne yemeği..?”

    “İş arkadaşlarıyla beni tanıştıracağı bir akşam yemeği..” diye söylenip homurdanıyor Derya.. Babasının durumu,Kandemir ve Doğan’ın durumu derken Ceyhun üstüne tuz biber oluyor her seferinde..

    “Biz neden böyle bir hata yaptık,şimdi nasıl çıkacağım bu Ceyhun işinden..? Paralar çalındı,Kandemir Abi,Doğan kaçırıldı..Babam hapishaneden çıkamadı..Ve ben Ceyhun’un sözlüsü oldum..!”

    “Şişşş..Sakin ol..Hepsini halledeceğiz..Sakın üzülme,baban çıkacak oradan..Kandemir Abi ve Dodo’yu da kurtaracağız saatler sonra..Paraları da bulduk mu baban çıkacak,sonra ver elini Bodrum..Ceyhun derdimiz de kalmayacak o zaman Derya..” diyor ve sevdiği kadının ellerini tutuyor sıkıca..

    “Umarım öyle olur Ferdi,umarım..” diyip o da Ferdi’nin ellerini tutuyor sıkıca..

    Güneş sonunda batıyor ve akşam oluyor.. Ekip bütün dikkatiyle ve heyecanıyla planın en önemli kısmını uygulamak için yola koyuluyor..Ormana geldiklerinde minübüs içindeki heyecanlı bekleyiş devam ediyor..

    “Bakın ne olursa olsun bu arabadan inmek yok anladınız mı kızlar?” diye bastıra bastıra söylüyor Ferdi.

    “Sizin göreviniz sadece burada beklemek ve Bahadır’ımızın kilitlenmemesini sağlamak..Bunun haricinde dışarıya tek adım atmak yok..” diyor Karlos’da özellikle Yaren’e bakarak.

    “Anladık anladık da bir sormuyorsunuzki siz burada nasıl duracaksınız? Hiçbirşey yapmadan nasıl bekleyeceksiniz diye..! Kolaydı sanki..” diyerek çıkışıyor Yaren..İçi içine sığmıyor heyecandan.

    “Yaren haklı..Ya kötü bir şey olursa,ya bir terslik çıkarsa nasıl bekleriz burada biz..!” Yaren’i destekliyor Derya..

    “Hey hey..Tamam ama uzatmayın kızlar.. Dışarıya çıkmak yok,bu kadar basit..Üçünüz de burada bekleyeceksiniz ve ters bir durum olursa polis srenini açacaksınız..O kadar..!”

    “Karlos,Ferdi,maskelerinizi takın..Bunlar da kasetlerin diğerleri..Diğer kopyalar yine de evde..Ne olur ne olmaz..” diyerek elindeki maskeleri uzatıyor Bahadır..

    “Kurban olduklarım dikkat edin ne olur ya..! “ Endişe içinde söylüyor Yaren..

    “Yaren’im..! Neler atlattık biz seninle,bu da bittiğinde yolumuza devam edicez,hadi artık sakinleşin..” diyip güzelce gülümsüyor Karlos..

    “Hadi Kuzen,gitme zamanı..” dediğinde gözleri Derya’nın gözleriyle buluşuyor Ferdi’nin..Kısa ama içinde anlamlar dolu bir bakışmayla veda ediyor sevdiğine..

    Karlos ve Ferdi minibüsten inip karanlığın içinde kayboluyor..Derya , Yaren ve Bahadır içinse endişeli bekleyiş devam ediyor..Karlos ve Ferdi’nin üzerindeki cihazlardan tüm olup biteni dinlitor üçü de. Plan yolunda gidiyor,değiş-tokuş istedikleri şekilde olacak gibi gözükürken hiç beklemedikleri şeyler oluveriyor aniden.. Silahlar çekliyor, kurşun yağmuru başlıyor..

    Kurşun seslerini duyduğu anda Bahadır polis sirenlerini çalıştırıyor ve ortalık kıyamet gününe dönüyor..Vahit Akça ve adamları hemen uzaklaşıyorlar oradan..Polise yakalanma korkusuyle Kandemir ve Doğan’ı da kaçıramıyorlar yeniden..Aldıkları görüntülerle uzaklaşıp gidiyorlar..

    Geride kalan ekip hemen birbirlerine bakıyor..

    “Kando Abi..! İyi misiniz abi..!”

    “Karlos..! İyiyiz Koçum iyiyiz..!Sizde durum ne..?”

    “Merak etme Abi, iyiyiz bizde..” diyor Ferdi..

    Kandemir,Doğan,Ferdi ve Karlos yan yana geldiklerinde sarılıyorlar..Kurtulmanın verdiği rahatlığı yaşıyorlar tüm bedenlerinde.. O anda koşa koşa yanlarına gelen Derya ve Bahadır’ı görüyorlar..İkisi de endişeli,korku dolu yüzleri..

    “Kandemir Abi..! Kurtuldunuz..!” diyor ve sarılıyor Derya..

    “Kurtulduk Derya kurtulduk..Bitti..” diye kucaklıyor Derya’yı Kandemir..

    “Çok endişelendik Kandemir Abi..”

    “Bizde öyle Bahadır’cım bizde..Ee Yaren nerede..?” diye soruyor Kandemir..

    “Yaren nerede sahi,Yaren’im neredesin yahu?” diye bağırıyor Karlos..Başına gelenlerden habersiz.. Planın başarıyla sonuçlanmasının sevincini yaşarken birazdan olacakları bilemiyor..

    “Yaren burada değil mi? Babam fenalaşmış,hastaneden aradılar..Ben onlarla konuşurken Yaren inmiş minibüsten..” dediğinde Derya,hepsi korku içinde kalakalıyor..

    “Derya ne diyorsun sen..! Hani Yaren o zaman.! Nerede..!” Korkusu sesine yansıyor Karlos’un,sesi titriyor konuşurken..

    “Durun,sakin olun..Etrafa baksın herkes..! Hadi çabuk..!”

    Her biri ayrı bir yere dağılıyor ve Yaren’i arıyor derken Karlos gördüğü manzara karşısında adeta şok oluyor..Sanki dünyası başına yıkılıyor o an..Yaren,Yaren’i,sevdiği kadın yerde öylece yatıyor kendinden habersiz..Koşuyor hemen,kendini bilmeden atıyor kendini Yaren’in yanına Karlos..

    “Yaren..! Yaren’im..! Aç gözünü Yaren..!” Çırpınışları fayda etmiyor Karlos’un..

    “Kandemir Abi..! Ferdii..! Çabuk buraya gelin..!” Ormanda yankılanıyor Derya’nın acı dolu sesi..

    “Yaren’im..Nolur aç gözlerini..!”

    Karanlığın ortasında Karlos’un kucağında kanlar içinde yatıyor Yaren.. Karlos ise perişan, kendinden geçiyor adeta.. Gözyaşları akıyor korku içinde..
    Elleriyle bastırıyor Yaren’in kanlar içindeki bedenine..

    “Yaren’im..Canımın içi..! Aç gözünü,ne olur yapma bunu bana..! Bırakma beni..! “ Ormanda yankılanıyor Karlos’un acı dolu sesi..

    Tüm ekip şoka girmiş halde..Ne yapacaklarını bilemiyor..Dodo kendilerine getiriyor onları..

    “Hadisenize kalkın çabuk..! Götürelim kızı buradan..! Kalkın çabuk..!”

    Karlos alıyor kucağına sevdiğini..Minibüse nasıl bindiğini bile bilmiyor..

    “Bas gaza Ferdi,Orhan Abi’nin kliniği vardı hatırlıyor musun..! Hemen oraya çek,hemen..!” diyor Kandemir ve arabayı çalıştırıyor Ferdi..

    “Yaren..Sözümü tuttum bak,aç gözlerini Yaren..! Kurtardık bak Kando Abileri..Aç gözlerini Yaren’im..!”

    Olmuyor,açılmıyor Yaren’in gözleri..Dakikalar geçtikce daha da kan akıyor yarasından..Yaren’in yarası kanadıkca Karlos daha da perişan oluyor..Kucağındaki sevdiğinin üzerine akıyor gözyaşları Karlos’un..

    Kliniğe geldiklerinde zaman geçmiyor,duruyor sanki..Ellerindeki kanla,duvarın dibine oturmuş,boşboş bakıyor yere Karlos..İnanamıyor olanlara..Ellerindekinin Yaren’inin kanı olduğuna inanamıyor,bakıyor bakıyor..
    Gözlerinin önünde de aklında da Yaren’i oluyor o an Karlos’un..

    < Bana bak beyim sana iki çift lafım var. Sen şimdi bana neyini bırak diyorsun biliyor musun, ruhumu! O benim ruhum, ruhum. Biz ne gibiyiz Karlos'la biliyor musun, şu hayat kavgasında iki yaralı gibiyiz hani böyle savaş filmlerinde hani iki tane yaralı olur böyle yaralı yaralı taşırlar ya birbirlerini, sen bana şu anda yaralını bırak diyorsun. >
    Karlos’u düşüncelerinden çıkaran Ferdi oluyor..Oturuyor yanına Karlos’un..

    “Karlos..Yapma böyle..Sen bilmiyor musun Yaren’i oğlum..! Yaren bu be..! Nelere dayanmış bunu mu atlatamayacak..! “ Omuzuna tutuyor,destek oluyor kardeşine Ferdi..

    “Evet Karlos.. Güçlüdür Yaren..Bırakır mı hiç bizi,seni bırakır mı hiç..” diyor Kandemir..

    “Bırakmaz değil mi abi..? Bırakmaz o beni..Bırakamazki..Bırakırsa ben ölürüm bilir,kıyamaz bana Yaren’im..” diyor ve gözyaşları içinde acı acı tebessüm ediyor Karlos..

    “Bırakmaz tabi Oğlum..! Kendine gel hadi..!” diyor Dodo’da..

    Doktorun ameliyathaneden çıkmasıyla fırlıyor hepsi yerinden..

    “Orhan Abi..! Söyle nolur,Yaren’im nasıl.? Açtı mı gözlerini..!” Yerinde duramıyor Karlos..

    “Durum nedir Orhan Abi..?” diye soruyor Kandemir..

    “Sakin olun..Yaren’in karın boşluğuna giren kurşunu çıkardık..Şanslıymışsınızki organlarına zarar vermemiş.. Çok büyük olmamakla birlikte olan iç kanamasını da durdurduk.. Durumu stabil..Birkaç saat yoğun bakımda takip edip,odaya alacağız..”

    “Ama iyi değil mi Orhan Abi..? Ölmeyecek değil mi,bırakmayacak beni..?”

    “İyi Karlos iyi..Hayati tehlikesi yok..!”

    Sevinçten ne yapacağını bilemiyor Karlos.. Doktoru kucağına alıp sevinç naraları atıyor..! Diğerleri de aynı şekilde mutlulukla sevinci birlikte yaşıyorlar..

    Kandemir Orhan Doktor ile birlikte gidip durumun polisin kulağına gitmemesini sağlarken eski dostunun yardımıyla her şeyi hallediyor.. Ve Doğan’ın yaptığı büyük ihanetin bedelini sormak için Doğan ile yüzleşiyor..Paraları çalanın Doğan olduğunu kaçırıldıklarında anladığı andan beri bu yüzleşmeyi bekliyor Kandemir..Doğan ise yaptığından son derece pişmanken,Yaren’in vurulmasından da bir bakıma suçluluk duyuyor.. Çaldığı bütün paraları geri vermeyi ve hayatlarından sonsuza kadar gitmeyi kabul ediyor..

    Ferdi ve Derya bir köşede konuşuyor..

    “Hadi ağlama artık sen de.. Bak iyi Yaren.. Kurtuldu.. Kandemir Abi’de öyle..”

    “Öyle ama ya Yaren’e bir şey olsaydı Ferdi. Napardık o zaman..?”

    “Olmadı ama bak.. Yarenimiz iyi.. Paraları geri alacağız.. Baban kurtulacak..”

    “Umarım bundan sonra bir terslik olmaz,umarım..”

    Ferdi’nin elleri Derya’nın güzel yüzüne uzanıyor.. Yanaklarına süzülmüş gözyaşlarını siliyor usulca.. Küçük bir öpücük konduruyor sevdiği kadının yanağına..

    “Baban çıktı mı Ceyhun diye bir derdimizde olmayacak hem.. O zaman biz yolumuza, Ceyhun yoluna.. Sen de tamamen benimle olacaksın.. Kimse yanaşamayacak yanına.. Benim sevdiğim olacaksın..”

    Öyle aşk dolu bakıyorki Ferdi,Derya utanıyor..Gözlerinin içindeki aşkla gülümsüyor Ferdi’ye..

    Saatler sonra odaya alınıyor Yaren..Herkesten önce Karlos giriyor sevdiğinin yanına.. Usulca eğiliyor başucuna.. Dokunmaya kıyamıyor sanki.. Yaren’in güzel yüzüne titreye titreye uzanıyor elleri.. Okşuyor sevdiği kadının güzel yüzünü.. Sevinç gözyaşları akıyor damla damla..

    Usulca tutuyor sevdiği kadının ellerini..Öpüyor öpüyor..Doyamıyor..

    “Ah be Yaren’im.. Bırakmadınya sen beni.. Kimsem yokken sen de bırakmadınya beni..! Ne diyeyimki ben sana..”

    “Karlos..” Sesi usulca çıkıyor Yaren’in.. Duyduğu sesle kaldırıyor başını Karlos..

    “Yaren..! Uyandın mı Yaren’im..!”

    “Uyandım tabi..Ne sandın..” diyor ve gülmeye çalışıyor Yaren.. Elini sıkıca tutuyor Karlos..

    “Çok korktum be sana bir şey olacak diye..Öyle çok korktumki..” Yanağını okşuyor Yaren’in..

    “Eski toprağım ben oğlum sen bilmiyor musun..?”

    “Biliyorum Yaren’im biliyorum..” diyor ve Yaren’in elini öpüyor.. Öyle güzel gülümsüyorki Yaren,Karlos’un içi eriyor..

    “Şimdi sen bana yavaş yavaş yürümecilik mi yapıyorsun bana mı öyle geliyor..?” yavaşca topluyor cümlesini Yaren..Narkozun etkisinde gözleri kapanıcak gibi ama yine de gülümsüyor Karlos’una..

    “Belki yapıyorum ne olacak şimdi..? Bizim işimiz yürümecilik be Yaren’im..”

    İkisi de öyle güzel öyle derin bakıyorlarki birbirlerine..Sanki bakmaya bile kıyamıyorlar..İçlerindeki aşk gözlerine yansıyor ikisinin de..

    “Yaren..Yaren’im..Bundan sonra her şey farklı olacak.. Herşey bitti.. Plan tamamlandı.. Sen uyandın.. Yanımdasın.. Benimlesin.. Birlikteyiz.. Daha da dünya yıkılsa alamaz kimse seni yanımdan..! Ömrümün sonuna kadar..”

    “Ömrümün sonuna kadar Karlos..”


  3. #3
    Durum:
    Çevrimdışı
    melisinem - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Cezalı Üye
    Üyelik tarihi
    28.12.2008
    Yer
    B♥E♥Ö
    Mesajlar
    22,633
    Konular
    3
    Verdiği Beğeni
    0

    Aldığı Beğeni: 12

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart

    BU'DA BENİM HİKAYEM :whistle2

    1.Bölüm : Yaren'in , Derya'ya ailesine dair kısacık anlattığı hikayeyi dinledik..

    Baba alkolik ve kumarbaz.. Hal böyle olunca BABA'nın iyi bir eş-baba olmayacağı aşikar.. Yaren'in de dediği gibi içip içip azıtan, azıttıkça da şiddet uygulayan biri ..

    Yaren'in sonunda bir gün patlamasına ,karşı çıkmasına neden oluyor alkolik ve kumarbaz babası ,ağzını burnunu kırıp çıkıyo veriyor baba evinden..

    Ne oldu da Yaren arkasına bakmadan kapıyı çekip gitti ,üstelik annesini o adamla yalnız bırakabildi ??

    Burada benim (teoriler devreye giriyor ) : Alkolik ve kumarbaz baba her zaman yaptığı insan dışı davranışları sergilemeye devam etmektedir..Baba çalışan , Anne ise ev hanımıdır.

    Kumarbaz bir insanın hırsları daha tehlikeli olur.. Kaybettikçe daha fazlasını kazanma ,kaybetmemeyi kendine yedirememenin verdiği duyguyla inatla her defasında daha fazlasını uç noktaya sürükleme doğru iteklemiştir..Kendisinde bağımlılık haline gelen Kumar'da yine yeniden yenilmiştir bu kez -b'de ! bunun biriken borçlara karşı eklenen diğer borçlarla ödenemeyecek durumları var- Borcunu nasıl ödeyeceğinin hesabını yapan alkolik Baba'ya alacaklı olan şahıs , alkolik babaya borcuna karşılık 'kızın' demiştir..

    Alkolik,kumarbaz ve parası olmayan çaresiz adam için sunulan teklif büyük bir ganimet olur kendisi için.. Teklifi kabul etmiştir ..Kumar borcuna karşılık kızını verecek bütün hesaplar kapanacaktır

    Diğer yanda ise ;

    Anne-kız herşeye rağmen hayata tutunmaktadırlar..Yaren, annesine ' söz veriyorum artık ağlamıcaksın..Bana inan anne ! Seni de alıp o pis adamın elinden kurtulacağız' .. Sadece bana biraz daha zamana ihtiyacımız var..


    Alkolik,kumarbaz baba bir akşam eve gelir ve 'artık bizimle kalmıcaksın.İstemiyorum seni! Başıma bela mısın sen? Gidiyorsun anladın mı? Topla eşyalarını ..Gidiyorsun O'na ? '

    Yaren : O dediğin kim Baba ? ... O işte! Affet beni? Kumar borcumu nasıl kapatabilirdim ki ,bunu yapmaya teklifini kabul etmek zorundaydım.. Anla beni ? Biliyorum hiçbir zaman iyi bir baba olamadım farkındayım..İtiraz istemiyorum , ben söz verdim b'kere ..
    Yaren, babasının ağzından dökülen gerçeklerle sarsılırken dayanamayıp ağzından bir bir ertelenen cümleler dökülmüştür artık gerişi dönüşü yoktur..Ya babasının kendisini satılık eşya gibi ... adama gidecek ya da restini çekip arkasına bakmadan gidecektir.. Kalmak yerinde gitmeyitercih etmiştir Yaren .. Ama öncesinde içindekilerini haykırmanın sırasıdır..

    Yaren : ' Senin gibi bir babam olduğu için utanıyorum sen den..Sen nasıl bir babasın böyle ? Babalar , kız çocuklarının kahramanı olmuştur her zaman.. Benim de kahramanımdın sen biliyor musun ?? Bütün kötü alışkınlıklarına rağmen üstelik.. Bir gün mutlaka değişecek beni,annemi üzmeyecektir dedim.. Ama senin gibi birinin değişeceğini beklemek en büyük hatammış benim.. Bana,bize yaşattıklarını hiçbir zaman unutmicam baba..Artık korkmana gerekte kalmadı 'başına bela' olacak kızın yok ,öldü ..

    Baba evini terk eden Yaren,ayakları üzerinde duracak hayatın zorluklarına göğüs gereceği yolda korkularına rağmen tutunacaktır.. Geri de bıraktığı annesi içinse , 'kurtarıcam seni o mezardan' diyip sesinin güzel oluşu bir nebze olsun daha güçlü kılmıştır..

    Artık eski Yaren gitmiş yerinde bambaşka Yaren gelmiştir.. Hayata bakış açışı,insanlara yaklaşımı hepsi birer geçmişten önüne sürülen nefretini kamçılamıştır.. ..Küçük mekanlarda sahneye çıkarak ekmek,hayat kavgasında olan Yaren'e , hayatının kilitli olan bütün kapılarını açacak sinirli anahtar , teklif sunulmuştur..

    Mersin'den , İstanbul'a YENİ BİR HAYATA MERHABA deme vaktidir..

    Oysa yeni hayatında Yaren'i hayal kırıklıkları ve insanların acımasız yönüyle karşılaşmış umutların birer birer söndüğü ateşe doğru içine çekmiştir.. Bütün engellere rağmen kaybeden değil kazanan olmuştur ..

    Bir farkla hayatın kendisine sunduğu güzellikler karşısında , sevgisi,güven duygularını silmiştir..


    ____


    Günler haftaları , haftalar ayları kovalamaktadır.. Sahneye çıkacağı bir akşam kendini bilmez bir adamın mekandaki sulu davranışları karşısında rahatsız olan Yaren'i , çalıştığı yerin sahibi tehdit etmeye daha ileriye giderek taciz etmeye başladığı an , onları o halde izleyen gözden uzakta kurtulmaya çalışan Yaren'in yardımına Karlos koşar.. Kandemir'den 'artık birşeyler yapmanın sırası geldi ..Hadi! Gidip şuna haddini bildirelim,bir kadına nasıl davranması gerektiğinin dersini verelim' sözüyle Karlos, hemen olaya el atmış ve Yaren'i psikopat adamın elinden kurtarmıştır..



    O talihsiz olayın şokunu zerinden atması zaman almıştır.. Kandemir ve çocukları Ferdi&Karlos bu zor gününde hep yanında ve destekçisi olmuştur.. Yaren için artık sahneye çıkıp şarkı söyleme dönemi kapanmıştır. Ne olursa olsun , asla yalnız bırakmayacaklarını söyleyen ailesi vardır..

    Gerçekler karşısında hayatın en çirkinliğiyle süslenen pislikler,ortada dönen haksızlıklar karşı durmanın , hakkını aramayan,çaresizlerin gölgesinde kaybolmalarındansa ekipçe o karanlığa ışık olacaklarına söz verilmiştir..

    Ekipçe yaptıkları planlarında(oyunlarında) kaybettikleri gibi kazandıkları anlarda olmuştur.. Ekip olmaktan öte BABA-EVLAT olmuşlardır ..Ta ki ; Yaren ve Karlos'un birbirlerine duydukları aşk yaşanana denk.

    Kandemir, ekibimine 'hataya yer yok!Aşk yok! dedikçe aşk yerini kaçışlara bırakmıştır..


    Yıllar sonra gelen telefonla bütün dengeler değişmiştir .. Gün aşırı sessiz telefonlar 'Annenin kızına duyduğu hasret dolu konuşmalara' bırakmıştır..Yaren , annesinin gizlice aradığını anlamış ama gerçeği öğrenmek istese de bir türlü öğrenememiştir..Mutlaka öğrenecektir kafasına koyduğunu yapacaktır illa.. Anne&Kızın kısacık süren telefon görüşmelerine rağmen Yaren, olayın iç yüzünü babaevini terk edip gittiği günden sonra olanları öğrenmiş ve üzülmüştür..

    Babası hayat değildir ölmüştür.. Annesi ise babasının ödeyemediği borçlaru yüzünden adam tarafından kaçırılmış ve zorla evlenmek zorunda kalmıştır..-Neden böyle düşündüğüme gelince kumarhanenin sahibi takıntı yapmış kendine annesini alıcam ama herşey intikam için..Annesi için mutlaka geri dönecektir,,döndüğünde de asıl istediğimin o olduğunu anladığında korkmadan,gözünü kırpmadan benim olacaktır inancında-

    Yaren duydukları karşısında ölüden bir farkı kalmamıştır.. Memleketine topraklarına geri dönmenin zamanı gelmiştir diyerek istikamet Mersin'i gösteriyor..

    Annesini kurtarmak umuduyla çıktığı yolda , işler daha zor olmuştur..Çünkü neden gittiğini kimseye söylememiş sadece not bırakmıştır..

    '' Gitmek zorundayım Kando abi ve Ferdi,Karlos..Bana yaptıklarınız için çok teşekkür ederim,hakkınızı nasıl öderim bilmiyorum.. Kaybettiğim ailem oldunuz siz bana ... Kando abi bana dediklerini hatırloysun dimi ? ''Yaptığımız seçimlerin mutlaka geçerli sebepleri vardır..Bunun için yaşadıkların senin seçimin değil, telafisi olmayacak yola çıkaran sert,yıkılmayan duvarların boş sesi vardır karşısında taştan kalp,heykel gibi.. bunu sakın unutma! Senin seçimin ne olursa senin yanında olucam..Kararlarına saygı duyucam ve ilk gelmek istediğin sadece ben olucam tamam mı ? Babalar prensesleri asla unutmaz,bırakmaz ''

    Sizleri bırakmıyorum sadece gitmem gerek..Sen benim kaybettiğim dediğim kahramınımsın ! Babalar kızları unutmadığı gibi , kızında seni bırakmicaktır.. Sizleri çok seviyorum Yaren..


    Sessizliğinin en büyük sesi olmuştur kulağında çınlayan yazdıkları Yarenin..Annesini o kara bulutların arasından çıkarıp ,'kahramanına,babasına Kandemir'e geri dönecektir '

    Bitmek bilmeyen uzun yollar bitmiş..Yaren , annesinin yaşadığı evi bulmuştur ... Annesinin bütün korkularına rağmen burdan gitmemiz gerek ,vakit kaybetmememiz gerek hadi ..hadi ?? Anne duyuyor musun beni gidiyoruz ! Annesine ait olan eşyalar valizlere toplanmış evden ayrıldıkların da Anne-Kızı güzel günler bekliyorken , evlenmek zorunda kaldığı huysuz adama adamları tarafından haber uçurulmuş ve soluğu Anne-kızın yanında almış karşısında duruyorlardır..

    Yaren içinse hayat yeniden kendisiyle oynunu oynamaya başlamıştır adeta.. Bu kez yalnız annesiyle birlikte! Anne git sen! kızım beni düşünme artık..Bak görmüyor musun ? Hiçbir şeyin değişeceği yok..Sen kendi hayatını kurtarmaya çalış..Bizim bu adamdan kurtulmamız mümkün değil..Korkmuyorum artık ne olursa olsun ,,sen geldin ya! B'kez olsun kokunu çektim ya içime o bile yeter bana kızım..Sana bir şey olursa ben yaşayamam asıl..Git!Git artık!

    Seni bırakıp bi yere gitmiyorum..'Sanan inan demiştim.Seni kurtarıcam demiştim' Zamanı geldi .. Gidiyyoruzzz ! diyip arabaya binmeye çalışırlarken huysuz adamlarından elinde tuttuğu silahı anneye doğrultmuş ve silahı sıkmıştır..

    Yaren , annesinin kanlar içinde yere yığıldığı gördüğü an yıkılmıştır... Dizlerinin üzerine diz çökmüş annesinin gözlerinin açmasını bekliyor ve gözyaşlarına boğulurken huysuz adam kulağına eğilerek , ' Özür dilerim!Böyle olmasını istemezdik ikimizde..Şimdi gidebilirsin işte! Yine yalnız ve acılarınla.. Bir sonraki karşılaşmamızda seni öldüren ben olucam !

    ______

    Yaren İstanbul'a geri dönmüştür..Pek dönmüştür denilemez..Hep bir yanı eksik,yıkılmıştır..

    Ailesinin yanına gitmiştir..Herşeye rağmen hayat yine de güzel diyip hayata kaldığı yerden devam edecektir.. Aradan yıllar geçtikten sonra annesinin katili ile yeniden yolları kesişmiştir... Bu kez korkan değil meydan okuyan Yaren vardır karşısında .. Her n'kadar başarılı olamazsa da karşısında ürkek korkan kız olmadığını ispatlayacaktır..

    Pes eden, adamla başa çıkamayacağını anlayan Yaren bedel ödemesi gerekenin o olduğunu ve bunun için herşeyi yapacaktır..

    Sahnelere çıkıp şarkı söyleyerek hayatına devam etmesi gerekecektir.. O adamı alt etmek için kendisi savaşacaktır çünkü bu konuda ne Kandemir Ferdi&Karlos'tan yardım etmelerini istemeyecektir..

    Sahneye çıktığı mekanda annesinin katili yetmezmiş gibi bütün aksilikler üst üste gelircesine artık Malatyalı İş Adamı belalısı olmuştur.. Tek düşündüğü 'katil' adama bedelini ödetmektir..Bunun için aklına Malatyalı İş adamından yardım isteyecektir.. Tabii bütün detaylarıyla anlatmamıştır yaşanılanları sadece neden'lerini sunacaktır kendisine.. Yaren'i karşısında ondan yardım istediğini duyunca tek düşündüğü şey ; Yaren'ini mutlu etmektir. Yaren'e yardım edeceğini söylemiştir .. Yapılması gereken sadece bedel ödeyeceği adamı ayaklarına çağırmaktır..

    Yaren ; huysuz adamı arayıp buluşmamız gerek..Seninle konuşmak istediğim özel şeyler var diyip görüşecekleri günün saatini ve adresi vermiştir.. Adamı ikna etmek zor olmamıştır.. Bunun gibi adamların niyeti nasıl olsa hep aynıydı ..

    Görüşme yerine gelen adam karşısında Yaren'i görünce olacakları anlamıştır..Yaren'in kadın aklıyla kendisini oyuna getirişinin hesabını soracaktır , Yaren konuşmalarıyla şüphelendirmemeye çalışsa da iş farklı boyuta taşmak üzeredir... Yaren, yardım istediği Malatyalı adamdan sadece korkutmasını ,artık karşısına çıkmamasını söylemesini istemiştir..Oysa hiçbirşey planlandığı gitmeyecektir..

    Katil/Huysuz adam , Yaren'in gerçek yüzünü anlamış daha fazla konuşmasına fırsat vermeden eline aldığı silahı Yaren'e uzattığı anda tek yapacağı şey bellidir..Yaren'i 1 tek kurşunla öldürecektir..

    Malatyalı ise ,Yaren'e uzatılan silahı görünce adamlarına işaret etmiş ve adamın işini bitirmelerini söylemiştir..Ve adam ölmüş , Yaren'inse korkacak birşeyi kalmamıştır... ( 7 YIL öncesinde yaşanan olay ne ? İşte ben burada 7 yıl yaşananı yazdım da kitlendim mi ne ? )

    Malatya'ya yardımı için teşekkür etmiştir..Çıktığı mekanda sürekli işe çıkmasını sağlayan Malatyalının ta kendisi olduğundan , Yaren'in imzaladığı senetler yüzünden sahneye çıkmama gibi lüksü yoktur..
    Sahneye çıkıp şarkı söylemeye devam etmektedir etmesine ,Kandemir-Ferdi-Karlos'la görüşüyo olsalar da eskisi gibi değillerdir..


    Ekip , pavyona çıkmak yok şarkı söylemek yok gitmiceksin diye diretse de Yaren çıkmak zorundadır.. yardım istediği adam tarafından annesinin katilinden kurtuldu,ona olan borcunu ödemek için en önemlisi Karlos'u korumak için mecburdu bunu yapmaya..

    [Malatyalı , Yaren'in Karlos'la birbirlerine aşık olduklarını anlamıştır..Sahneye çıkmayı redederse o adamı öldürdüğü gibi,Karlos'u da gözlerinin önünde gözünü kırpmadan adamlarına öldürtebileceğini söyleyerek korkutmuştur.. ]

    Kandemir bir akşam evinden hırsız diye alıp tutuklanmasının ardından ekip dağılmış.. Ferdi&Karlos , Kandemir ve Yaren'in yokluğunda hayat çemberinde tutunmaya çalışmışlardır..


  4. #4
    Durum:
    Çevrimdışı
    (.:NuR:.) - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Yardımcı Yönetmen
    Üyelik tarihi
    18.03.2007
    Yer
    karlosnevizade.
    Mesajlar
    2,405
    Konular
    1
    Verdiği Beğeni
    0

    Aldığı Beğeni: 22

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart



    Canım Uİ Severler :love01:
    Geçmiş geçmiş diye diye dilimizde tüy bitti..Ben de geçmiş hakkında düşündüklerimden , kurduğum hayal sahnelerinden (:img-hyste) yola çıkarak küçük bir senaryo yazdım..:icon_whis

    Eğer bu kısmı beğenirseniz,devamını da yazmaya çalışacağım.. :whistle2

    Yorumlarınızı merakla bekliyorum :love01:

    Not:İlk okuyup, güzel yorumlarıyla beni mutlu eden gardaşım, Büşra'ya selam olsun :love01:



    -Haydarpaşa Tren Garı-

    Yavaş yavaş iniyor sıralı merdivenlerden aşağıya..Her adımda ürkekliği,korkusu çok daha fazla oluyor genç kızın..Kafasındaki korku dolu düşüncelerle ilerliyor denizin kenarına..Bir banka oturduğunda içinde sonbaharın soğuğunu,yüzünde Eylül’ün yağmur damlalarını hissediyor..Dudaklarından dökülüyor birkaç cümle..

    “Ah be Allah’ım..Bakalım Yaren kuluna bundan sonra nasıl bir yol yazdın..”

    İçinden geçen endişe yüzüne yansıyor o an Yaren’in..Daha 22sinde gencecik bir kız..Memleketinden kopup,ailesinden kopmak zorunda kalıp İstanbul’a, hayallerinin şehrine gelen kocaman yürekli ama küçücük bir kadın..Ne yaşayacağını nelerini kaybedeceğini bilmediği bir şehirde, bir deniz kenarında, bir bankta usulca oturuyor.. Hayallerine bakıyor sanki..”Denizin üstüne..” Bir gün hayalleri bu denizin dibine batmasın diye de dua ediyor içinden..


    Çalan telefonuna cevap veriyor Karlos..Bir yandan da tren garından içeriye doğru hızla giriyor..

    “Alo Kuzen..” dediğinde karşısında Ferdi’nin sesini duyuyor..

    “N’aptın Kuzen, nerdesin?”

    “Uzaya doğru yolculuk yapıyorum şu an..” deyip gülüyor ve devam ediyor. “Nerede olacağım Kuzen, tren garına yollamadınız mı beni..Haydarpaşa’dayım işte..Dodo’nun gönderdiği paketleri alıp gelirim hemen..”

    “Amma da şakacıyız bugün..”

    “Her zamanki halim olduğunu biliyorsun Kardeşim..” diyor ve gülümseyerek kapatıyor telefonunu..Hızlı adımlarla gidip, paketlerini alıyor ve Haydarpaşa’dan çıkmak için ilerliyor yine..

    İki insan.. İki sahipsiz,kimsesiz ama umutlarıyla bir derya olan iki yaralı yürek..Yaren ve Karlos..
    Mırıldanarak söylediği şarkısını gördüğü manzara karşısında şaşkınlıkla kesiyor Karlos..Bankın birinde,boynu bükük,gözleri uykuya yenik düşmüş bir kız.. Dakikalarca izliyor Karlos karşısındaki kızı..Öylece bakıyor,bir adım daha atmak istiyor atamıyor..Ve bir anda gözlerini açıyor Yaren..Sanki kötü bir rüya görmüş gibi sıçrıyor olduğu yerde..Ve gözleri karşısındaki adamın,Karlos’un gözleriyle buluşuyor..Saniyelik bir bakışmadan sonra utanıyor,eğiyor başını öne..

    “Şişş..Korkma korkma..Ben şey yaptım..Yani şey..Sadece bakıyordum öyle..Niye bakıyorsam artık..” Son söylediği cümleyi mırıldanıyor Karlos..Ama kendi kendine soruyor “Niye bakıyorsun Oğlum” diye..

    “Bakıyor muydun? Şimdi sen ne yap biliyor musun, tren garına geri gir, çünkü asıl bakman gereken şeyler orada..” diyor Yaren..

    “Sen bana ‘öküz’ mü demek istedin şu an?” dediğinde gülmesine engel olamıyor Karlos..

    “Demek istemedim,resmen dedim..Anlamadıysan daha mı açık söylemem lazım?” Karşısındaki adama yüz vermiyor Yaren..Güvenemiyorken kimseye daha ilk kez karşılaştığı bu adamın amacının ne olduğunu da anlayamıyor..Somurtarak oturmuş , sert sert bakışlar atıyor Karlos’a..

    “Vay..Bu kadar da açık ve netiz yani..” diyor ve birkaç adım atıp Yaren’in oturduğu bankın ucuna oturmak istiyor Karlos..Yaren ise içindeki korkuyu fark ettirmemeye çalışıyor ama engel olamıyor, istemsizce bankın diğer ucuna kayıyor hemen..Fark ediyor durumu Karlos..

    “Hey hey..Sakin ol..Sadece oturuyorum..”

    “Sakinim ben zaten..Hem sen ne demeye geldin oturdunki dibime..?”

    “Tapulu malın mı burası senin Kızım, oturamaz mıyım?”

    “Kızım mı! Bir daha kızım deme bana..! Ya hem sen nereden çıktın karşıma dan diye be..! Kalkıp gitsene işine..”

    “Amma cadı bir şeymişsin sen de he..”

    “Sen de amma şaşkolozmuşsun..!”

    “Şaşkoloz mu? Ben mi..? Önce öküz şimdi de şaşkoloz mu oldum?”

    “Her türlü terimi barındırıyorsan ben napayım?”

    İkisi de ne yaptıklarını bilmeden sadece birbirlerine laf sokmaya çalışıyorlar. Daha birkaç dakika önce karşılaşmalarına rağmen sanki çok tanıdık gibi hissediyorlar..Ama nedenini bilmeden öylece oturup, bekliyorlar..

    ‘Sanki yıllardır birbirlerini beklemişcesine..’


    “Tamam tamam bak bence tanışalım..Kötü bir başlangıç oldu ama daha adını bile bilmiyorumki ben..” diyor Karlos en tatlı haliyle.. Ve devam ediyor.. “Benim adım Karlos..” deyip elini uzatıyor tokalaşmak için.

    “Karlos mu? O nasıl isim öyle..? “

    “İstanbul’un bana taktığı isim diyelim..” deyip gülüyor dolu dolu.. “Ee sen adını söylemicek misin, elim de böyle hava da mı kalıcak?”

    Ne kadar çekinse de karşı koyamıyor Yaren karşısındaki adamın gözlerinden kendi gözlerine akan masumiyeti görüyor..Bir kaç saniye öylece bakışıyorlar..

    “Yaren..Adım Yaren benim..” deyip titreyen elini uzatıp, usulca tokalaşıyor Karlos ile.. O an sanki bir şeyler oluyor ikisine de..Sonbaharın ayazına rağmen sıcacık ikisinin de elleri..

    Elini tuttuğu kadının titreyen elini bırakamıyor bir türlü Karlos.. O an içine dolan sıcaklık,masumiyet sanki yıllardır aradığı duygularmış gibi içindeki kocaman boşluğa yer ediniyor ilk andan..
    Sanki zaman durmuş gibi ikisi de öylece kalakalıyor..Gözleri gözlerinde , elleri ellerinde durduğu saniyelerde zaman duruyor,akmıyor..Ne olduğunu anlayamadan birden bire gök gürültüsünün sesiyle ikisi de korkudan neye uğradığını şaşırıyor..İkisinin de ağzından kocaman bir çığlık duyuluyor ve fırlıyorlar ayağa..

    “Aaa..!”

    Ardından etrafı aydınlatan bir şimşek çakmasıyla olan oluyor ve Yaren kendini Karlos’un kollarında buluyor.. Gözlerini kapamış sıkıca sarılmış Karlos’un bedenine..Karlos’da kendinde değil..Avucunun içinde sanki ürkek bir kuş tutarmışcasına sarmalamış Yaren’i..

    “Korkma korkma gel..!” deyip omzunun altına alıyor Yaren’i ve koşmaya başlıyorlar..Tren garına geri giriyorlar..İkisi de sırılsıklam.. İkisi de bilinmez duyguların içinde.

    İçeriye girdiklerinde hala tenleri tenlerine değiyor,neden sonra fark ediyor durumu Yaren..

    “Hop hop..! Sen sarıldın mı bana..!” dediğinde Karlos’un göğsüne yumruk atmaya başlıyor..

    Neye uğradığını şaşırıyor Karlos..Bir yandan Yaren’in ellerini tutmaya çalışıyor bir yandan da hem gülüyor hem kendini savunuyor..

    “Neeeyy..! Ben mi sarıldım..! Gök gürleyince sen atladın be kucağıma..!”

    “Ben senin kucağına niye atlayayımki sen benden çok korktun hem, bir de çığlık atıyor..!” Yaren’de az önceki anlarını hatırlamaya başlıyor ve hem gülüyor hem de yumruklarına son veriyor..

    “Ne varki ne yani? Sen çığlık atınca tamam ben korkamaz mıyım, sadece kadınlar mı korkuyor,öyle bir kural mı var hem..?”

    “Boşuna şaşkoloz dememişim ben sana işte..”

    “İyi bakalım..Gül sen gül..Bir de şaşkoloz olduk..Çakallıktan şaşkolozluğa geçiş yaptın vay be Karlos efendi..”

    “Çakal mı? Sen misin çakal? Çakal görmesem yutturacaksın yani..” dediğinde hayatında kimlerle karşılaştığını,nasıl kötülükler gördüğünü hatırlıyor Yaren..Az önceki neşesinden eser kalmıyor.. Sanki birazcık mutlu olsa yüzü gülse suçluluk duyuyor..Yüzü asılıyor,eşyalarının olduğu küçük çantasını takıyor sırtına..Karşısındaki yüzünü güldüren,içini ısıtan,yabancı adamdan ayrılma vaktinin geldiğini düşünüyor..

    “Dur n’apıyorsun, eşyalarını falan aldın?”

    “Gidiyorum..”

    Tek bir kelime nedenini bilmeden bir sıkıntı düşürüyor Karlos’un yüreğine..Bütün hayatı boyunca yaşamadığı bir sıkıntı..İçindeki boşluğu dolduracak şeyi bulmuşken kaybedecek gibi hissediyor..Ama nasıl böyle hissettiğinide anlamıyor..Bu kadar kısa bir zamanda ne yaşadığının adını koyamasa da dudaklarına engel olamıyor..

    “Gitme..”

    “Gitme mi?”

    “Yani ne güzel konuşuyorduk..”

    “Daha seni tanımıyorum bile ben..”

    “Az önce tanıştıkya..” diyor ve en sempatik haliyle göz kırpıyor Yaren’e..

    İçi kıpır kıpır Yaren’in..Hayatı boyunca hiç böyle olmamışken ne oldu da bir anda yüreğinde böyle şeyler hissettiğini anlayamıyor..Anlam veremiyor..Oysa bilmiyor ömür boyu yüreğinde bu duyguyu taşıyacağını..

    Ama yapamıyor..Güvenemiyor karşısındaki adama..Karlos’a değil..Karşısındaki erkeğe güvenemiyor..Daha önceki tecrübelerinden, en yakınındaki insandan, babasından sonra hiçbir erkeğe güvenemiyor..Hem ürkek hem de kalın zırhları olan küçük yüreğinde şimdi yerini hüzün alıyor..
    Uzun uzun bakışıyorlar sadece..İkisinin de boğazında düğümleniyor kelimeler ama cesaret edip söyleyemiyorlar..Gözleri dolu dolu Yaren’in..Yardım et bana diyecek gibi oluyor Karlos’a ama diyemiyor..Sonunu bilmediği bir yolculuğa çıkmaya cesaret edemiyor üstelik yeni bir yola girmişken..En iyisinin kendi başının çaresine bakmak olduğunu biliyor ama gidecek bir yeri olmadığını da biliyor..

    “Hoşça kall..“

    Hiçbir şey diyemiyor o an Karlos..Öylece gidişini izliyor Yaren’in..Uzun uzun bakıyor arkasından..Ama duramıyor..İçinden,ta en derininden gelen sesi dinliyor ve fark ettirmeden takip ediyor Yaren’i..

    “Ulan Karlos..Noldu Oğlum iki dakikada..N’apıyorsun sen..Şaşkoloz musun nesin sahiden..Şaşkoloz ne demekki zaten..!” Hem Yaren’in ardından gidiyor hem de kendi kendine söyleniyor..

    “Ne güzel gözleri vardı be..! Gözlerinin içinde neler vardı neler..Ama çok güzel baktı be..!” Yüzünde koca bir tebessümle kuruyor cümlelerini..

    Yaren önde Karlos arkada tren garında tur atıyorlar..Gidecek hiçbir yeri olmayan Yaren napacağını düşünürken öylece yürüyor..Gecenin çöktüğü bu anda dışarıya çıkmaya cesaret edemiyor..Tek çaresinin garda kalmak olduğunu anladığında köşedeki bankların birine oturuyor yine usulca..

    Anlıyor durumu Karlos..Gidecek bir yeri olmadığını da fark ediyor..O an üzerine çöküyor kocaman bir hüzün..

    “Ahh..Seninde mi kimsen yok be Yaren..Sende mi benim gibilerdensin..Kimsesiz,sahipsiz misin..Hayatın feleğini yiyenlerden misin..Nasıl dayanırsınki sen o küçücük bedeninle..Güzel gözlerinle..”

    İçi acıyor Karlos’un..Yeni tanıdığı birinin nasıl böyle içini acıttığını anlayamıyor ama sonuna kadar yaşıyor duygularını..

    Zaman hızla akıyor..Tren garı sakinleşiyor..Gece yolculuk edenlerden başka kimseler kalmıyor..Ama Yaren hala o bankta oturuyor, Karlos ise uzaktan onu izliyor saatlerdir.. Telefonu çalıyor ısrarla Karlos’un dayanamayıp açıyor sonunda..

    “Söyle Ferdi,söyle Kuzen…”

    “Abicim sen neredesin..! Saat kaç oldu Oğlum..! Seni bekliyoruz evde.."

    “Yok beklemeyin beni bu gece..” dediğinde Ferdi’nin cevap vermesine fırsat vermeden kapatıyor telefonu..

    Sabah olmak üzere oluyor..Güneş doğmadan ikisi de uykuya yenik düşmüş oluyorlar iki ayrı yerde..

    “Hey uyansana..! Uyansana güzelim.!” Yaren’in yanında bağırıyor gar bekcisi..

    Neye uğradığını şaşırıyor Yaren..Korkuyla açıyor gözlerini..Karşısında kendine bakan adamdan korkuyor..

    “Ohhh..Ne güzel de uyumuşsun öyle.. Yatağın sandın galiba burayı..!”

    Hiçbir şey diyemiyor..Ürkekce bakıyor Yaren..Korkmuş,bilmediği bir şehirde ne yapacağını da bilmeden öylece kalakalmış..

    “Ne o? Yoksa gidecek bir yerin mi yok senin..? Bak eğer öyleyse söyle bileyim..Bildiğim çok güzel bir yer var..Yatakları da çok rahat..”

    Başından aşağıya kaynar sular dökülmüş gibi hissediyor Yaren..Gözlerinden damlıyor gözyaşları..Erkeklere güvenemeyeceğini anlıyor bir kez daha..

    Bekci iyice yaklaştıkca Yaren’e , Yaren dayanamıyor..

    “Pislik..! Çekil git başımdan be..!”

    “Ne oldu..? Benim evimde yatman, burada yatmandan daha iyi olur bak..Rahat edersin diyorum sana..Benden sana zarar gelmez , gel bak sen..”

    İçi geçmiş Karlos’un..Bir anda duydugu kargaşa sesiyle açıyor gözlerini..Gördüğü manzara karşısında adeta çılgına dönüyor..Yaren’in kolundan tutmuş çekiştiren bir adam görmesiyle yerinden fırlayıp hemen oraya gidiyor..Bekci’yi tutup,yumruğu vuruyor yüzüne..Üzerine çöküp tartaklamaya başlıyor..Kendi de birkaç yumruk darbesini yiyor..

    Korkudan ne yapacağını bilmiyor Yaren..Hıçkırıklara boğulmuş koşmaya başlıyor..Bunu gören Karlos hemen gidiyor peşinden..Dışarıya çıktıklarında Yaren’i kolundan yakalıyor ve döndürüyor kendine..

    “Yaren.Dur,dur nolursun..Korkma..”

    “Bırak kolumu , bırak..! Dokunma bana..”

    “Tamam, tamam bıraktım..Yeterki korkma sen..Yeterki ağlama..Benden sana zarar gelmez..İnan bana..”

    “Ben niye inanayım sana be niye..! Bu zamana kadar kime inandıysam yıkılan ben oldum..Niye sana inanayım..?”

    “İnan işte..Sana zarar vermem,veremem..Bak gidecek yerin yok,biliyorum..İzin ver yardım edeyim sana Yaren..”

    “Asla..Asla..! Az önce yumrukladığın pislik de aynı böyle söyledi..Ben nasıl inanırım söyle şimdi..? “

    O an gözlerinin önüne geliyor tüm yaşadıkları Yaren’in..Babasının..Belki de en çok güveneceği erkeğin yaptıklarını hatırlıyor bir bir..Annesini dövmesi,eziyet çektire çektire hastalık sahibi edip,ölümüne neden olması..Başka bir kadınla evlenip aynı eziyeti kızına,Yaren’e çektirmesi..Yetmezmiş gibi evlendiği kadının Yaren’i ezmesine, millete peşkeş çekmeye çalışmasına izin vermesini..İçkisini,kumarını..Sonunda dayanamayıp evden kaçışını..

    İçinden bir ses ne kadar ‘güven’ dese de karşısındaki adama, yapamıyor Yaren..Güvenemiyor..

    “Bak.. Az önce beni kurtardın.. Teşekkür ederim.. Ama bu kadar.. Bundan sonrası benim yolum.. Sen de kendi yoluna git.. Dolaşma peşimde, arkamdan gelme, takip etme.. “

    Son kez kesişiyor bakışları o an..Son kez ve sanki bir ömür yetecekmiş gibi bakıyorlar birbirlerine..

    “Hoşça kal ..”

    Arkasını dönüp uzaklaşıyor Yaren..Karlos ise bu sefer kalıyor öylece..Gidemiyor Yaren’in peşinden..Daha fazla korkutmak istemiyor onu..Ama Yaren’in gidişini izlerken ne duygular geçiyor içinden anlam veremiyor..

    Kısacık zaman diliminde neler hissettiren bir karşılaşmanın ardından ayrılıyor yolları iki insanın…


    1 yıl sonra..


    “Hadi bakalım hazır mıyız..Adamımız her gece bu mekana geliyor..Şimdi girip planı uygulamaya başlıyoruz..” dediğinde Kandemir, biraz sonra ne ile karşılaşacağını bilmiyor Karlos.. 1 yıl boyunca beklediği,aradığı anın biraz ötesinde olduğunu bilmiyor..Ta ki pavyondan içeriye girene kadar..

    Sen uyurken
    Hasretin dökülür gecelerden
    Sokaklara
    Gelir yüreğime çöker
    Her gün başka bir pencerede
    Sensizliğim yollarına bakar
    Ve boynunu büker
    Ben bir tek adam (kadın) sevdim
    O da sensin, o da sensin
    Ben bir tek sende yandım
    Alevlendim, delilendim
    Ben bu sevdayı
    Yemin bildim, söz bildim
    Ben bu sevdayı kutsal bildim


    Kulaklarına dolan şarkı, yüreğine kadar inen bu ses..Tam bir yıl boyunca aradığı kadın, Yaren..İşte tam orada Karlos’un içini delip geçen şarkıyı söylüyorken öylece bakakalıyor Karlos..


    Sevgilerle Nur. :love01:


  5. #5
    Durum:
    Çevrimdışı
    (.:NuR:.) - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Yardımcı Yönetmen
    Üyelik tarihi
    18.03.2007
    Yer
    karlosnevizade.
    Mesajlar
    2,405
    Konular
    1
    Verdiği Beğeni
    0

    Aldığı Beğeni: 22

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart


    Umarım beğenirsiniz diyorum ve iyi ya da kötü her türlü yorumlarınız bekliyorum Nevizade'giller :love01::love01::love01:

    2.Part

    Dakikalarca kalıyor Karlos..Kımıldayamıyor, sanki bir adım atsa yeniden kaybedecekmiş gibi Yaren’i. Bir anda koluna dokunan kişiyle irkiliyor..

    “Karlos, hadisene..Adam bu tarafta..” diyor Derya ve kolundan çekiştirmeye çalışıyor Karlos’u..

    Spoiler İçermektedir


    “Derya,Derya..! Görüyor musun orada kim var..!” Heyecanı öyle büyük ki Karlos’un, çocuklar kadar mutlu bir an yaşıyor..Aniden dönüp sarılıyor Derya’ya sıkı sıkı.

    “Dur dur sakin ol Karlos..! Kim var, nerede..?”

    “Bak, sahneye bak..Bu ‘O’..Yaren..”

    “Yaren mi..? Aylardır aradığın yabancı kız mı yoksa..?” Gülümsüyor Derya’da..Karlos’un neler yaşadığını biliyor ve mutluluğunu en içinde hissediyor O da..

    “Evet evet evet evet..! Allah’ım sen ne büyüksün be..! Gökte ararken yerde buldurdun bana ‘O’nu..”

    “Bak tamam ama şu an ne için burada olduğumuzu unutma lütfen.. Kandemir Abi çok kızar..Hadi masaya geçmemiz gerekiyor, hadi Karlos’cum..”

    İstemeye istemeye ekibin yanına gitse de Karlos, gözleri sürekli Yaren’in üzerinde oluyor. Aklı da ilk tanıştıkları bir günden az sürede neler yaşadıkları o zamanlarda..

    Zorla sabrettiği zaman geçiyor ve ekibin işi bitiyor..Diğerlerine tüm durumu anlatıyor Karlos..Hepsi sevincini paylaşıyor ve Karlos’un yanından ayrılıyor..Karlos ise mekanın kapısında, merdivenlere oturmuş,Yaren’in çıkmasını bekliyor kocaman gülümsemesiyle..Ve olan oluyor, gecenin karanlığında kapıdan adımını atıyor Yaren..Heyecanla ayağa kalkıyor Karlos ve gözleri aylar sonra ilk kez buluşuyor o an..İkisinin de yüzünde öyle güzel bir gülümseme oluyor ki, zaman hiç geçmesin isterken,adım adım yaklaşıyorlar birbirlerine son bir adım mesafe kalıyor aralarında ve duruyorlar..

    İkisi de şaşkın..Yaren’in şaşkınlığı daha büyük oluyor ve soruyor merakla..

    “Sen..Sen nereden çıktın yine..?” Gülümsüyor cümlesi bittiğinde..

    “Şimdi ne diyeyimki ben, valla Allah gönderdi desem yeridir..” Mahcup bir gülümseyişle sözünü bitiriyor Karlos.

    Konuşamıyorlar, ikisi de sanki gözleriyle anlatmak istiyor düşüncelerini..Tam o anda bu güzel ortamı bozan bir ses duyuyor ikisi de..Yaren’in tüm sinirini başına çıkaran o ses, mekanın sahibinden geliyor..

    “Yaren..!” diyor ve devam ediyor sonra..”Bana bak, bu akşamda geç geldin,erkenden gidiyorsun..Yazıyorum bunları bir kenara haberin olsun..Sonra demedi deme..” deyip,Karlos’a sert bakışlar attıktan sonra gerisin geri giriyor mekana..

    Sinirine hakim olamıyor , “Hay ben senin..!” diyor Yaren ve Karlos’u fark edince kesiyor cümlesini..Hemen asılıyor güzel yüzü..Ailesinden yaşadıkları yetmezmiş gibi pavyonda yaşadıkları da eklenmiş, küçük yüreğindeki zırhını daha da kalınlaştırmış Yaren.Sert tavrını takınıyor hemen..

    “Neyse.. Neden geldin yine bilmiyorum ama benim gitmem lazım..”

    “Bu hödük kim ki sana böyle çemkiriyor..?” Az önce gördüğü manzaradan hiç hoşlanmıyor Karlos..

    “Sen de söyledin işte hödüğün biri, ayrıca da mekanın sahibi..”

    “Sahibiyse sahibi, ne bağırıyor öyle, sanki dünyanın sahibi öküz..!”

    “Dünyanın değil ama benim de sahibim..” Cümlesini öyle sessiz ve mırıldanarak söylüyorki Yaren, Karlos duyamıyor..

    “Ne dedin?”

    “Hiç, boşver..Eeee..?”

    “Ne eee..?”

    “Diyorum ki ben gidiyorum..Zaten senin burada ne işin var onu da çözemedim ama..Aynı şaşkolozlukla devam ediyorsun galiba..”

    “Şaşkoloz değil mi..? Unutmamışsın..” deyip kocaman gülümsüyor Karlos..Aylardır düşündüğü kadının kendini unutmadığını görünce içi içine sığmıyor..

    “Senin gibi bir şaşkolozu nasıl unutayım ki..?”

    Yaren son cümlesinden sonra iyice cesaretleniyor Karlos.. Yüreğinde kelebekler uçuşuyor sanki..

    “Yaren be.. Gelsene şöyle bir yerde oturalım.. Olmaz mı?” Yaren’in dudaklarından çıkacak kelimeleri heyecanla bekliyor Karlos..İçi içine sığmıyor..Yaren de aynı şekilde..Birden yine hayatının ortasına düşen bu adamın ne gibi bir anlam taşığını bilemiyor ama arkasını dönüp gidemiyor da..

    “Tamam, oturalım bakalım be..”

    -Mekan : Karlos ve Yaren’in 9.bölümde birlikte gittikler deniz kenarı arkadaşlar..-

    “Oo amma da güzelmiş köfte ekmek he..!” deyip, hızlı hızlı yemeye devam ediyor ekmek arasını Yaren.

    “Güzeldir tabi.. Boşuna getirmedim seni buraya..” diyip göz kırpıyor Yaren’e Karlos..

    Güzel bir sohbetle havadan sudan konuşmaya başlıyor ikili..Birbirlerinin hayatlarını sormadan, sorgulamadan, sadece nelerden hoşlandıklarını anlatıyorlar, sanki iki acemi aşığın ilk buluşmasının heyecanı var üzerlerinde..

    “Yaren be.. Ne güzel söylüyordun Selami Baba’nın şarkısını öyle..! Sesin hala kulaklarımda çınlıyor..”

    “Yanında konuşuyorum Oğlum, tabii çınlar..” deyip küçük bir kahkaha atıyor Yaren..

    “Öyle değil be Yaren.. O şarkının sözleri, sesinin tınısı.. Nasıl güzelmiş sesin..”

    “Öyledir valla.. Bir gün herkes benim sesimi duyacak, buralarda boy boy afişlerim olacak dedim dedim, en sonunda afişlerim pavyon duvarında oldu..Kaderin tokadı galiba..” Yine gülüyor Yaren, geçen zamanda acılarını gülümsemeyle birleştirmiş..Acıyı hissetmemeyi öğrenmiş sanki..

    “Yoksa sen şarkıcı olmak için mi gelmiştin İstanbul’a?”

    “Öyle oldu biraz..Biraz da başka sebepler işte..Ama ne diye geldim demicen, ne oldum dicen..”

    “Olsun Yaren, ne güzel söylüyorsun şarkını işte de mekan biraz ters sanki..Amann , istemedin mi oradan da çeker gidersin sonuçta ne olacak ki..?”

    Yaren’in en acı noktasında bastığını bilmiyor Karlos, aniden suratı düşüyor Yaren’in o an.. O pavyonun nasıl bir çıkmaz sokak olduğunu hatırlıyor..

    “O dediğin kadar kolay değil be Karlos’cum..”

    “Nasıl yani..?”

    “Boşver yahu bunu mu konuşacağız şimdi..Bana bir çeyrek daha söylesene be, doymadım ki ben...”

    “Sen iste yeter , hemen geliyor..!”

    Güzel, samimi, gerçek bir sohbetin ardından saat iyice geç oluyor..Karlos, tüm hayatını anlatıyor sonunda Yaren’e..Hırsızlık çetesinden bahsetmiyor sadece..Ferdi’yi,Derya’yı,Bahadır’ı,Kandemir’i,yet imhaneyi,kimsesizliğini,’sahipsizliğini’..En çok da Karlos’un sahipsizliğinde kendini buluyor Yaren..Bu yabacının kendine ne kadar da çok benzediğini düşünüyor evine giderken..Yatağına yattığında uykuya dalana kadar geçiyor gözlerinin önünden Karlos ve anlattıkları..Ama en çok Karlos’un gözlerinde takılı kalıyor düşünceleri.

    “Böyle güzel bakabilir miymiş bir erkek..Öyle sıcak,öyle içten,öyle masum..” diye düşünürken dalıyor uykuya..

    Günler birbirini,haftalar bir diğerini kovalıyor ve zaman su gibi akıp geçiyor..Bu zaman sürecinde her gece Karlos gidiyor Yaren’i görmeye..Kimi zaman içeriye girip şarkılarını dinliyor mest olmuş halde, kimi zaman gece yarısına kadar bekleyip evine bırakıyor Yaren’i harika bir sohbet eşliğinde..İkisi de öyle alışıyor ki birbirine..Birbirlerini görmeden geçmeyen günleri olmuyor..

    Kalplerindeki duyguların adını koymadan, ama o duyguları tüm bedenlerinde hissederek geçiriyorlar zamanlarını.

    Bir gün olanlar oluyor..

    Yine pavyona gidiyor Karlos..En ön masadan Yaren’in sahnesini izliyor..Bütün şarkılarını Karlos ile göz göze söylüyor Yaren..Sanki her cümlesini ona bir şeyler anlatmak için söylüyor..Sahnesini bitiriyor Yaren ve kulise gidiyor, üzerini değiştirmiş tam çıkacakken kulağına dolan sesle neye uğradığını şaşırıyor..Hemen içeriye girdiğinde gördüğü manzara karşısında şaşkınlıkla oturuyor masaların birine..

    Sahnedeki Karlos..Almış eline mikrofonu, daha önce Yaren’e bahsettiği ama bir türlü okumadığı şarkısını okuyor Yaren’in gözlerinin içine baka baka..


    “Sen bana aklımla başım arasındaki mesafe kadar yakınsın
    Sen bana aklımla başım arasındaki mesafe kadar da uzaksın
    Sen bana haramsın, tövbe tutmaz iflah olmazsın sen asla
    Sen benim kanayan yaramsın, kabuk bağlamazsın kanarsın
    Yanarım
    Kanarım, kanarım ateşlere yürürüm yanarım
    Kül olurum savulur denize yağmurlara karşı yağarım”


    Şarkısını bitirdiğinde Karlos, yüzündeki muhteşem tebessümle Yaren’in yanına gidiyor..Öyle güzel bakıyorlarki birbirlerine etraflarında olan bitenden haberleri olmadığı gibi biraz ötede sinirle onları izleyen mekan sahibinden ve adamlarından da haberleri olmuyor..

    “Noluyor lan burada..!” deyip Yaren’in dibine kadar giriyor patron..”Yaren..! Kim bu lavuk..! Her gece burada..! Bir de yetmezmiş gibi benim mekanımda sahneye çıkıyor..! Kimsin ulan sen..! Ne sanıyorsun kendini..!”

    “Bana bak düzgün konuş..! Ben toplamayayım o ağzını sonra..!”

    Korkmaya başlıyor Yaren..Karşısındaki adamların ne kadar pislik olduğnu o biliyor, ama Karlos’un bilmemesi endişelendiriyor onu..

    “Karlos, hadi Karlos çıkalım biz..Ben izin verdim söylemesine..Karışma sen de..!” diyor ve Karlos’un kolundan tutup götürmeye çalışıyor Yaren..İkisi arkasını dönmüş çıkarken yine mekan sahibinin sesini duyuyorlar ve Karlos’un siniri beynine çıkıyor o an..

    “Ne demek ben izin verdim..! Burası benim mekanım, buradaki her şey benim malım..!Sen de benim malımsın, unutma..! “

    “Ne diyor lan bu..!” demesine kalmıyor Karlos’un ve adamın üzerine atlıyor..!

    Büyük bir karmaşa başlıyor o an ve Karlos ve Yaren, mekanın sahibinin adamları ile birlikte dışarıya atılıyor..! Patronun bütün adamları Karlos’a saldırmış, dayak atıyorlar..Yaren ise patronun yanında engellemeye çalışıyor, gözlerinin önünde Karlos’un dayak yemesine dayanamıyor..

    “Durdur şu adamlarını,durdur..! Sana diyorum duymuyor musun pislik..! Söyle bıraksınlar, söylesene be..!” Kollarından sarsmaya çalışıyor Yaren karşısındaki adamı ama gücü yetmiyor..

    O anda bedenine vurulan darbelerden çok mekan sahibinin Yaren’e attığı güçlü topkadı görüyor Karlos ve içi gidiyor..! Yaren yere düşüyor, Karlos ile göz göze geldiklerinde ikisinin de gözlerinden yaşlar akmış oluyor..

    “Bana bakın..! Karlos musun nesin, seni bir daha bu mekanın 1 metre yakınında görmeyeyim..! Çok daha fena olur..! Gebertirim seni..! Yaren, sen de bir ders al bu geceden..! Akıllı usluca gel, işini yap..! Kimseyi de takma peşine..Anladınız mı..!” diyor patron ve adamlarına işaret ediyor durmaları için..Hepsi dağılıyor, Yaren ve Karlos ise öylece kalakalmış oluyor yerde..

    Omuz omuza, hiç bir şey konuşmadan Yaren’in evine gidiyorlar..Karlos’un yüzü gözü kanlar içinde..Yaren elindeki bezle pansuman yapmaya çalışıyor ama gözyaşlarına da engel olamıyor..Karlos ise perişan olmuş, Yaren’e atılan o tokat ve tek bir cümle gitmiyor aklından..

    “Sen de benim malımsın, unutma..!”

    “Ah be Karlos..Çok acıyor mu..? Niye yaptın böyle bir şeyi..? Görmedin mi oradak kaç kişilerdi..! Tam şaşkolozsun sen be Oğlum..!” Yavaşca devam ediyor Karlos’un yüzündeki kanları silmeye Yaren..O an tutuyor Yaren’in elini Karlos..İndiriyor aşağıya..Kendi elleri Yaren’in yüzüne gidiyor bu sefer..Yaren’in ddudağının kenarından akan kanı eliyle siliyor..Elleri titriyor, dokunmaya kıyamıyor..Yaren, eğiyor başını öne..Bakamıyor Karlos’a,utanıyor,suçluluk duyuyor..

    “Yaren..Yaren’im..!” İlk kez içinden geldiği gibi açık açık konuşuyor Karlos..Yaren’im diyor sevdiğine..Yaren şaşkınlıkla ve gözlerinde saklamaya çalıştığı aşkla kaldırıyor başını..Gözleri gözlerinde elleri ellerinde o an..

    “Ne demek istedi o pislik..Neden sana malımsın dedi..?Nasıl diyebildi Yaren’im..”

    Daha fazla dayanamıyor Yaren..Her şeyi anlatmak istiyor Karlos’a..Bütün zırhlarını indirmiş, tek dayanağına derdini anlatmak istiyor..Dizlerini çekiyor karnına doğru..Birleştiriyor ellerini dizlerinde..

    “Doğru Karlos..O pislik kandırdı beni..Albüm yapıcam dedi, seni herkese tanıtıcam, çok ünlü bir şarkıcı olacaksın dedi..! Ben de salak kafam inandım..! Sokakta kaldım,kimsem yoktu..! Tek çare kabul ettim ama sözleşmeden haberim yoktu..Boş kağıdı imzalattı bana öyle ya da böyle..Sonra da mekanına bağladı beni..! Gidemiyorum,çıkamıyorum lanet yerden..!Tam 2 Milyon lira..! 2 Milyon liralık senet yapmış öküz bana..! “

    “Şerefsiz herif..!”

    “Hiçbir çıkış yolum yok.. Kaçışım yok..Ömrüm boyunca orada çalışmak zorundayım, onun malı gibi..! Sanki değersiz bir paçavra gibi..!” Hıçkırıklar içinde kalıyor Yaren..Dayanamıyor Karlos, yere eğiliyor, tam karşısına geçiyor Yaren’in..Ellerini tutuyor ellerinde..

    “Yaren’im..! Sen bu dünyadaki en değerli şeysin be..! Değersiz ne demek..! Dur, ağlama ne olursun..! Sen ağladıkça benim içim dağlanıyor be Yaren..Kıyamamki ben gözyaşlarına..”

    “Sen de benim yüzümden dayak yedin..Ne hale getirdiler yüzünü,yara bere içinde..” diyor Yaren ve eli Karlos’un yanağına uzanıyor..Usulca okşuyorken Karlos’un yanağını, Karlos elini alıyor Yaren’in ve öpüyor..

    “Ben senin yüzünden yaşadığımı hissediyorum ne zamandır Yaren..Sen sanki benim kimsesizliğimi alıp götürdün..Sadece senin yanında biri oldum ben..Bambaşka biri..Ben sana bu kadar yakınken bu kadar uzak olmak istemiyorum be Yaren’im..Her anım seninle olsun istiyorum..Götüreyim istiyorum seni buralardan..İkimiz,sadece birbirimize sahip olalım ama dünya bizim olmasın istiyorum..”

    Yüreğinde hissettikleri öyle güzel oluyor ki Yaren’in..Karşısındaki adamı öylesine hissediyor ki içinde..Bir şey diyemese de umutlanıyor..Ama içindeki kara bulutlar gitmiyor bir türlü..

    “Olmaz Karlos olmaz..! Görmedin mi o pislikleri..Nasıl kurtulurum ellerinden..Sen nasıl kurtulursun..! Benim yüzümden sana naparlar..! Nasıl dayanırım buna..”

    “Peki ben nasıl dayanırım bundan sonra..! Gözümün önünde vurdu sana şerefsiz..! Ben hiç bir şey yapamadım..Bununla yaşayamam ben Yaren..! Bundan sonra ya sen benimle ya ben seninle..Başka yolu yok..! Bir çaresini bulucam, ne yapıp edicem çıkarıcam seni oradan.. Gerekirse o parayı toplıcam yine de bırakmıcam seni orada..!”

    Dayanamıyor Yaren..! Sıkıca sarılıyor Karlos’un boynuna..İlk defa kimsesizliğini,sahipsizliğini unutuyor ikisi de..

    Tüm ekibe durumu anlatıyor Karlos..Çaresizlik içinde çözüm yolları arıyor..Biliyor çünkü bu saatten sonra Yaren’siz yapamayacağını..Ekip , özellikle Kandemir karşı çıkmaya çalışıyor ama hepsinin elini kolunu bağlayan tek bir cümle çıkıyor Karlos’un dudaklarından..

    “Ya benimle birlikte hareket edip Yaren’imi kurtarıcaz ya da ben ekipte yokum,gerekirse ölürüm ama yine de Yaren’i orada bırakmam..!”

    Herkes durumun ne kadar ciddi olduğunu anlıyor ve planı yapıyorlar..Ekip, bu sefer Yaren’i kurtarmak için büyük bir tezgaha başlıyor ve Nevizade’ler olarak mahallenin birine yerleşmeye karar veriyorlar..!

    Spoiler İçermektedir


    Sevgilerle Nur :love01:

Sayfa 1/2 12 SonSon

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Şu an 1 kullanıcı var. (0 üye ve 1 konuk)

Benzer Konular

  1. Ulan İstanbul - Replikler
    By NATY&FACU in forum Ulan İstanbul
    Cevaplar: 79
    Son Mesaj: 04-02-15, 23:28:03
  2. Ulan İstanbul - Bölüm Yorumları (7)
    By ÇAKIL85 in forum Ulan İstanbul
    Cevaplar: 1000
    Son Mesaj: 25-11-14, 15:41:46
  3. Ulan İstanbul - Bölüm Yorumları (5)
    By ÇAKIL85 in forum Ulan İstanbul
    Cevaplar: 1000
    Son Mesaj: 29-09-14, 20:15:14
  4. Ulan İstanbul - Bölüm Yorumları (3)
    By NATY&FACU in forum Ulan İstanbul
    Cevaplar: 1000
    Son Mesaj: 02-09-14, 23:39:02
  5. Ulan İstanbul - Bölüm Yorumları (2)
    By NATY&FACU in forum Ulan İstanbul
    Cevaplar: 1000
    Son Mesaj: 20-08-14, 17:48:18

Bu Konudaki Etiketler

Yer imleri

Yer imleri

Yetkileriniz

  • Konu Açma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •  

webmaster forum
netspor
taraftarium24
yerli filmler
diziizle.blog
fragmanlar
juul
One Hit Wonder
Bu sistem vBulletin® alt yapısına sahiptir, Version 4.2.5 kullanılmaktadır. Telif hakları, Jelsoft Enterprises Ltd'e aittir. Copyright © 2020

Mobil Ödeme bahis
cratosslot giriş
vdcasino
meritroyalbet
güvenilir casino siteleri
canlı casino
meritroyal bet
casino siteleri
canlı rulet
deneme bonusu
ilbet giriş
bursa escort
kartal escort
maltepe escort
bahis siteleri
güvenilir casino siteleri
casino siteleri
canlı bahis siteleri
escort ankara

LinkBacks Enabled by vBSEO 3.6.1 © 2011, Crawlability, Inc.