Şarkı bittiğinde…

Naz: Her şeyi çift görüyorum sanki..

Tarık: Neden?

Naz başını kaldırıp Tarık’a bakar….’’Bilmem-gülümser-Belki çok içtiğimdendir....’’

Tarık yaklaşır Naz’a….’’Şarkı sırasında o kadar çok içtiniz mi?’’

Naz: Ne kadar içtiğimin farkında değil misin?

Tarık daha da yaklaşır….’’Bilmem….’’

Tarık yaklaşır Naz’a, uzun ve ıslak bir öpücük bırakır Naz’ın dudaklarına…
Dudaklarını bırakınca Naz’ın, uzun süre bakar Tarık’a…

‘’Bir kadeh daha doldursana’’

Gülümser, başını yaslar Tarık’ın omzuna… Tarık yanında ki şişeyi alır eline…


-BÖLÜM 9 SON-

-BÖLÜM 10-


TARIK: Çok içtin Naz

Kadehi yanına koyup, başını Tarık’ın omzuna yaslar Naz….’’Ben gayet iyiyim…’’

Tarık(sessizce): Kesin

Kadehi tekrar eline alır…’’ Yıldızlar ne kadar güzel değil mi Tarık?’’

‘’Evet öyle’’

‘’Demin söylediğin şarkı aynı….’’

Tarık heyecanla….’’Evet aynı?’’

Naz’dan cevap gelmez.

Tarık Naz’a bakar….’’Çoktaan uyumuş..’’

Naz’ın elinde ki kadehi alır, yanına koyar. Bir süre bakar Naz’a, elini yanağında
gezdirir yavaşça.. Naz gülümser..

‘’Keşke bu sefer herşeyi hatırlasan’’

Tekrar omzundan kavradıktan sonra, yere doğru yatar..

SABAH….

Naz, Tarık’ın göğsünde yatıyordur, eli beline dolanmış bir şekilde.

Gülümseyerk kalakrken, Tarık’ın eli Naz’ın omzuna çarpar.

Tarık gülümseyerek…’’Günaydın..’’

Naz yüzünü döner..’’Günaydın’’, hızlıca kalkar’’Tarık?’’

Tarık(içses: Anlaşıldı herşeyi unutmuş): Evet Naz?

Naz: Ben bütün gece senin yanında, sana sarılarak mı yattım?

Tarık: Sanırım…

Naz ayağa kalkmış, Tarık’a dönerken, ayağı takılıp üstüne düşer. Yüzleri çok
yakındır birbirlerine. Sürekli birbirlerine bakıyorlardır.

Ümitler yaklaşıyordur o sırada Tarıkların yanına..

Filiz: Sonunda(şaşkınca)Bizimkileri bulduk

Ümit(şaşkınca bakarak): Abla! Alfonso!

Naz, Ümitleri farkedince kalkar aniden…

Naz: Ümit!

Ümit: Naz!

Naz: Bak Ümit, düşündüğün gibi değil

Ümit(sinirlice): Ben gördüğüme mi inanayım yoksa sana mı?

Naz(peşinden gider): Ümit bi’ dinler misin?

Filiz Tarık’ın yanına gidip oturur..

Filiz: Ne oluyor abi?

Tarık. Bir şey olduğuyok!

Filiz: Peki o demin ki haliniz?

Tarık: Naz bana doğru dönerken, ayağı takılıp düştü. Olan bu!

Filiz: Başka bir şey yok öyle mi?

Tarık: Başka ne olabilir ki zaten Filiz?

Ümit ve Naz---

Ümit büyük bir taşın üstüne oturur sinirlice. Naz ad yanına…

Naz: Ümit beni bir dinler misin?

Ümit: Neyi dinleyeceğim Naz?

Naz: Herşeyi yanlış anladın Ümit!

Ümit: Herşety apaçık ortadaydı.

Naz: Ben Tarık’a doğru dönerken ayağım takıldı, üstüne düştüm.sadece olan
bu!

Ümit: Peki niye o kadar uzun süer durdunda, kalkmadın?

Naz: Ben…

Ümit: Aşıksın değil mi Naz? Sen Tarık’a aşıksın?

Naz: Yok öyle bir şey…

Ümit: Peki söyle Naz? Söyleyemiyorsun değil mi? Aşıksın işte

Naz: Hayır değilim.

Ümit: İnkar etme Naz! Aşıksın!

Naz ayağa kalkar, sinirli bir şekilde bağırarak…..’’ Değilim , aşık falan(daha da
yüksek sesle) değilimmm!’’

Tarık ve Filiz----

Tarık: Kim bağırdı?

Filiz: Naz ve Ümit tartışıyor herhalde

Tarık: Umarım Ümit yanlış anlaamz

Filiz: Anlamaz herhalde. Şimdi anlat bakalım ne oldu?

Tarık: Ne gibi?

Filiz: Hadi abi, sen biliyorsun ne olduğunu. Dün gece aranızda bir şey yaşandı
değil mi? Ümit’in benle gelemsi konusunda hiç de itirazcı olmadın. Çünkü Naz ile başbaşa kalacaktın. Anlat lütfen, kardeşinim ben senin…

Tarık Filiz omzundan kavrayarak kendine çeker….’’Bak sen kızıl cadıya’’

Filiz: Hadi abi anlat, ne oldu dün gece?

Tarık: Aslında uzun zamandır vardı. Dün gece olan bir anda oldu. Biliyor
musun, O'nunla iken daha mutlu ve keyifliyim. Bana bağırırp çağırması bile çok
hoşuma gidiyor. Birkaç kadeh şarap içtikten sonra sarhoş oldu

Filiz: Vayy şarap mı getirdin sen?

Tarık elinde sopa, önünde ki küllerle oynarken….’’ Çantaya koymuştum. İşte
sorhoş oldu. Şarkı söylediketn sonra, uzun süre gözlerimi alamadım işte O’ndan… Sürekli O’na bakıyordum. Yaklaştım ve öptüm.. Ben hiç böyle
olmamıştım Filiz

Filiz:Biliyorum

Tarık: Hiç bu kadar aşık olmamıştım. Bilmiyorum beni nasıl aşık etmiş kendine
ama iyi ki etmiş

Filiz: Resmen aşık oldun, farkında mısın?

Tarık: Hemde çok….

Filiz: Ve bu bir ilk. Hayatta senin aşık olduğunu görmekte varmış

Tarık: Filiz..

Filiz: Tamam canım kızma. Aşkını itiraf etmeden önce daha önemli bir şey itiraf
etmen gerekiyor.

Tarık: Ney?

Ümit ve Naz----

Naz: Gerçekten!

Ümit: Tamam Naz, hadi gidelim

Naz: İnandın değil mi?

Ümit(içses: İnanmadım desem yine başlayacaksın): İnandım

Kalkıp yürümeye başlarlar, Tarıklara doğru…

Naz(Ümit’e bakarak. içses: Hiçde inanmış gibi gözükmüyor.)

Ümit(Naz’a bakar. içses: Anladı mı acaba inanmadığı mı? Aman anlarsa anlasın)

Naz(içses: Yok yok kesin anladı aş…. Saçmala Naz! Sen zaten aşık değilsin)

Ümit(içses:Gözlerinden O kadar iyi anlaşılıyor ki aşık olduğun Naz! Hiç inkar
etme)

Naz(içses: İnkar etmiyorum, aşık değilim. Değilsin Naz, aşık değilsin, aşık
değilsin, aşık değilsin… Ya of! İyice saçmaladın ! bal gibi de aşıksın. Ne
diyorum ben! Sus Nnaz sus)

Ümit: Ne oldu?

Naz: Yok bir şey..

Tarık ve Filiz----

Tarık: Bak ben O’nu hiç düşünmedim.

Filiz: İlk o engeli aşman gerekiyor.

Tarık: Sen Ümit’e söyledin mi?

Filiz: Yarın söyleyeceğim

Tarık: Tamam. Neyse susalım, yaklaşıyorlar.

Neticeler----

Netice: Ay ne iyi oldu kahvaltıya gelmeniz

Belgin(sessizce): Ya yaa ne demezsiniz

Netice: Efendim bir şey mi dedin?

Hulusi: O da iyi ki gelmişiz diyor Netice abla. Ne güzel hep beraber

Netice: O olmasa da olurdu ya neyse…

Vahi: Abla!

Netice: Ne ablası be!

Belgin: Ben bir şey duymadım zaten Vahi bey, boşverin

Netice: Aman duyarsın duy, sanki…

Hulusi: Eee Netice abla, eğlendin mi oralarda?

Netice: Ayyy sıkıcıydı. Sizsiz olmuyor…

Tarıklar---

Naz: Eee gidelim mi artık?

Ümit(filiz’in yanına otururken): Nereye?

Naz: Nereye olcak eve
Ümit: Kim dedi gitçeğimizi?

Naz: Bir gece daha mı kalcaz?

Ümit: Bence iyi olu, sizce?

Tarık: Bence de süper olur

Filiz: Bence de

Ümit: Bak 2 işi onayladı.

Naz: of ya of! Ben gidiyorum. Siz kalın

Ümit: Tabi kurtların böceklerin sana eşlik etmesini istiyorsan

Naz: Kurt mu? Böcek mi?

Ümit: bu arada yolu biliyor muydun?

Naz: Hayır

Ümiy: Ee daha ne?

Naz: Of Ümit çok kötüsün

Çantasını sinirle atar yere..

Akşama doğru….

Naz: Ay Ümit nerden aklına geldi top getirmek?

Ümit: Biraz çocuk olalım istedim

Filiz: Sadece çocuklar top oynamaz.

Naz: Az kalsın takılıp düşüyordum(Tarık’a bakar) Neyse ki Tarık tuttu.

Ümit gizlice Filiz’e göz kırpar. Filiz gülümseyerek onaylar…

Ümit: Hava kararıyor ve soğuk olmaya başladı sanki biraz

Filiz: Ya evet

Ümit: Hadi Filiz biz odun toplayalım etraftan

Naz: Bende geliyorum

Ümit: Sen otur. Şimdi böcek falan olur. Korkarsın

Naz: Aman Ümit sende beni iyice korkak yaptın

Ümit (güler): E yalan mı?

Naz eline yerde bulunan sopayı alır….’’ Bunu kafana yemeden git buradan’’

Ümit: Tamam tamam

Ümit ve Filiz uzaklaşır yanlarından

Naz Tarık’ın yanına geçer.

Tarık elinde sopa, önünde ki toprakla oynamaya başlar….

Naz: Tarık?

Tarık: Eefndim?

Naz: Ben dün olanları hatırlıyorum. Dün gece olanları

Tarık: Gerçekten?

Naz: Evet, sarhoş olduktan sonra beni öptüğünü de. Ve

Tarık: Ve ne?

Naz: Beni bir daha öpmeni istiyorum

Tarık: Ne!

Naz: Ve Tarık

Naz Tarık’a doğru yaklaşır

Naz: Tarık! Tarık!(elini yüzünün önünde sallarken) Tarık diyorum!

Tarık: Hı? Efendim?

Naz: 1 saattir sana sesleniyorum

Tarık: Farkında değilim

Naz: Ya ben çok üşüdüm. Ümit ve Filiz de gelmedi. Yanında yedek hırka falan
var mı?

Tarık üstünde ki hırkayı çıkarırken..

Naz: Yedek dedim. Üstüdnekini alabilir miyim demedim

Tarık, Naz’ın omzuna yerleştirirken….’’ Ben üşümüyorum, sen giy…!!

Naz: Emin misin?

Tarık: Merak etme

Ümit ve Filiz---

Filiz: Ne oldu Ümit? Ne söyledi?

Ümit: Aşık değilim diye inkar ediyor ama çok belli aşık olduğu. Sen?

Filiz: Abim söyledi..(bir süre durur): O ses neydi?

Ümit: Ne sesi?

Filiz eliyle göstererek…’’Şurda ki çalılıklar kıpırdadı ve ses geldi…’’

-BÖLÜM 10 SON-