Sayfa 2/2 İlkİlk 12
8 sonuçtan 6 ile 8 arası

Konu: Şükrü Erbaş

  1. #6
    Durum:
    Çevrimdışı
    Che1907 - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Yardımcı Yönetmen
    Üyelik tarihi
    07.09.2008
    Yer
    #nicesin,dîlemin?
    Mesajlar
    2,248
    Konular
    1
    Verdiği Beğeni
    0

    Aldığı Beğeni: 0

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart


    ...
    Geriye bakarak yanıtlıyoruz birbirimizi
    Bir destek aranır bir güç alırcasına
    Dönerek ikide bir anıların ülkesine..
    Alnımızı gererek konuşuyoruz, kaşlarımızı
    Bir ince eğimle siper edip bakışlarımıza
    Çok iyi bildiğimiz bir duyguyu
    - O biraz yenilgiye biraz ezikliğe benzer
    Ortak yaşadığımız sızım sızım -
    Saklamaya çalışıyoruz birbirimizden.


    Uzun uzun susuyoruz sözün kıyılarında
    Hangi kapıyı aralasak bir uzaklık esiyor
    Hiçbir düşünceyi sonuna dek götüremiyoruz.
    - Böyle belirlenmiş sınırlar içinde
    Bir iç denetimle, bir dış denetimle
    Konuşmasak da eski tadını yitirdi -
    Düşler kuruyoruz yeniden gelecek üzerine
    Kaldırıp kirpiklerimizi ayak uçlarımızdan
    Dağlara bakıyoruz, ufuklara, bulutlara
    - Ah, o insan yüreğinin değişmeyen tutkusu -


    Bir güncel sesle sonra, çirkin ve çiğ
    Bir kirli görüntüyle hayata ilişkin
    Dönüyoruz gerçeğin o kalın çizgisine..
    Yeni yeni yaşamlar kuruyoruz ödünler vererek
    Aklımızda yüzlerce geçerli açıklama:
    "Yaşamak zorundayız nasılsa, iyidir
    Hiç yoktan var olmak"
    adına
    Karşı çıktığımız ne varsa yapıyoruz hepsini.
    Bir kan pıhtısı gibi yarada kuruyan
    Binlerce uyuşturucu merhemle donuyor kalbinizde
    Anılar inançlar incelikler düşler..

  2. #7
    Durum:
    Çevrimdışı
    aysenurr - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Figüran
    Üyelik tarihi
    25.01.2008
    Yer
    İstanbul
    Mesajlar
    412
    Konular
    0
    Verdiği Beğeni
    1

    Aldığı Beğeni: 0

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart

    "Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte..
    İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık. İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini, birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine. Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken duvarlara dalıp dalıp gitmesi. Türküsünü söyleyecek kimsesi kalmamak ayrılık. Ödünç sesle konuşan bir kalabalık içinde kendi sesiyle silinmek. Birdenbire büyümesi, gülüşü artık yaprak kıpırdatmayan bir çocuğun. İnsanın yaşlandıkça kendi kuyusuna düşmesi. Bir kadının yatağına uzanan kül bağlamış bir gövde. Saçına rüzgar, sesine ışık düşürememek kimsenin. Parmaklarını sözüne pınar edememek. Uzaklarda bir adamın üşümesi, bir kadın dağlara daldıkça. Işıklı vitrinlere bakmadan geçmek çarşılardan. Çiçeklerden uzağa düşmesi insanın yolunun. Evlerle sokaklar arasında bir ayrım kalmaması... Ayrılık o küçük ölüm, usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan."

    Şükrü Erbaş - İnsanın Acısını İnsan Alır

  3. #8
    Durum:
    Çevrimdışı
    aysenurr - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Figüran
    Üyelik tarihi
    25.01.2008
    Yer
    İstanbul
    Mesajlar
    412
    Konular
    0
    Verdiği Beğeni
    1

    Aldığı Beğeni: 0

    Bahsedilme
    0 Mesaj

    Standart

    "Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını. Yenilen herkesin boğuntusuydu kaybolduğum uzaklık, yüzün her bulutlandığında. Nereye gidersem gideyim seni yürüdüm hep. Sevincini bir barış, bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde. Sesine güvendim, gözlerine en çok yakışan o sürekli yaz ikindisine. Gökkuşağının altından geçen çocukların şımarıklığıydı, kâküllerini her aralığımda gövdemdeki ürperti. Ağzımdaki meneviş sendin insanlara şiirler okurken. Bütün öksüzlerin kederiyle baktım yüzüne, ne zaman geleceği düşündüysem. Bir haksızlığı haykıran herkese senin soluğunu verdim. Bütün hapishanelerin penceresi yaptım seni. Sonra tuttum kenar mahallelerin yalnızlığını gösterdim, bir özür, bir bağışlanma umuduyla. Kirpiklerinin ömrüme açtığı yolda yaptım bütün kavgalarımı. Söze inandım, gövdene ondan çok. Dönüp dönüp sana geldikçe anladım özgürlüğün aşk olduğunu. Alışkanlıklara yenilmedim ben, seni bir alışkanlığa dönüştürmek istemedim yalnızca."

    Şükrü Erbaş - İnsanın Acısını İnsan Alır

Sayfa 2/2 İlkİlk 12

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Şu an 1 kullanıcı var. (0 üye ve 1 konuk)

Bu Konudaki Etiketler

Yer imleri

Yer imleri

Yetkileriniz

  • Konu Açma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •  

LinkBacks Enabled by vBSEO 3.6.1 © 2011, Crawlability, Inc.