geçen bir arkadaşım zeyno'nun ölüm sahnesini izlediğini ve yine çok duygulandığından bahsetti, sosyal medyada da yılan hikayesiyle ilgili birkaç paylaşım görünce dayanamadım yeniden izlemeye başladım. 12. bölümdeyim daha hızlı da ilerlerim ama tadını çıkara çıkara izlemek istiyorum ve tabiki 64e kadar izleyebilicem yine. tam 19 yıl olmuş dizi başlayalı ama bendeki yeri o kadar ayrı ki hala hüzünleniyorum, gülüyorum ve en önemlisi özlüyorum. efsane dizim olarak kalacak hep